بر این اساس از 26 اردیبهشت امسال مرحله اول جمعآوری قلیانها از رستورانها، تالارها و مهمانپذیرها از طریق اتحادیههای صنفی صورت میگیرد و پس از آن نیز ناجا برخوردهای خود را با واحدهای متخلف انجام خواهد داد. هر چند که اعلام شده ممکن است در مراحل بعدی برای جمعآوری قلیان از قهوهخانهها نیز برنامههای جایگزین اعلام شود، اما فعلا دولت مصلحت دیده است که قلیانها از شمول اماکن عمومی خارج شود.
طبق ماده 7 آییننامه اجرایی قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات، کشیدن قلیان در اماکن عمومی ممنوع است.
براساس ماده 8 قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات، اماکن عمومی به مکانهایی گفته میشود که مورد استفاده و مراجعه جمعی یا عموم مردم است. این اماکن شامل اماکن متبرکه دینی، بیمارستانها، درمانگاهها، سالنهای نمایش، سینماها، فضاهای عمومی مهمانخانهها و مهمانسراها و مهمانپذیرها، قهوهخانهها، کارخانجات، پایانههای مسافربری، فروشگاههای بزرگ، اماکن ورزشی، کتابخانههای عمومی، مدارس، دانشگاهها، وسایل نقلیه عمومی و هر نوع مرکز و محل جمعی دیگر است اما براساس مصوبهای که آبان ماه سال 90 از سوی دولت اعلام شد، قهوهخانهها از این فهرست حذف شدند.
با این تفاسیر در فهرست بلند بالای اماکن عمومی نامی از پارکهای شهر برده نشده است در حالی که اغلب کسانی که به شکل تفریحی قلیان میکشند، پارکها و بوستانهای شهر را بهترین مکان برای قلیان کشیدن میدانند.
ممنوع نبودن مصرف قلیان در پارکها دو مشکل اساسی دارد، اول اینکه کشیدن قلیان در قهوهخانهها هزینهبر است، پس پارکها مکانهای مطلوبتری خواهند بود و مشکل دوم این است که اغلب خانوادهها که قبح مصرف قلیان در میان آنها از بین رفته، به شکل خانوادگی قلیان مصرف میکنند.
بنابراین لازم است در بحث ممنوعیت مصرف قلیان در اماکن عمومی، پارکها نیز مد نظر قرار گیرند.
کوشا نیک بین / جامجم
ابراهیم قاسمپور در گفتوگو با جام جم آنلاین مطرح کرد ؛