تمام استعفاهای مجلس هشتم

شروع استعفاها در مجلس هشتم با استعفای «حمیدرضا حاجی بابایی» نماینده همدان به دلیل قبول پست وزارت آموزش و پرورش و «محمدرضا میرتاج‏الدینی» نماینده تبریز برای قبول معاونت پارلمانی رئیس‌جمهور کلید خورد و به‌همین دلیل، در مدت فعالیت مجلس هشتم، تنها این دو استعفا با موافقت نمایندگان همراه شد، اما استعفاهای دیگری نیز مطرح شد که یا به مرحله نهایی نرسید یا با مخالفت نمایندگان روبه‌رو شد.

ماجرای استعفاهای اعتراضی در مجلس هشتم با درخواست کناره‌گیری روح‌الله حسینیان از نمایندگی مردم تهران آغاز شد. حسینیان که یکی از حامیان محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور در مجلس هشتم بود و به گرفتن مواضع انقلابی شهرت دارد در شانزدهمین روز دی‌ماه سال 88 در نامه‌‌ای اعلام کرد قصد دارد استعفا کند و یکی از دلایل خود را نیز این‌گونه عنوان کرده بود که اصلاح‌طلبان نزد هیات رئیسه مجلس، محبوب‌تر از اصولگرایان هستند. ظاهرا ریاست «علی‌اکبر محتشمی‌‍‎پور» ـ یکی از چهره‌های اصلاح‎طلب ـ که بنابر گفته حسینیان حامی یکی از سران فتنه در انتخابات ریاست جمهوری بود ـ بر کمیته دفاع از ملت فلسطین، عامل اصلی استعفای حسینیان بود.

با برکناری محشتمی‎پور از این سمت، استعفای حسینیان هم منتفی شد و او دوباره به مجلس هشتم بازگشت. استعفای اعتراضی دیگر مربوط به محمدرضا تابش نماینده مردم اردکان در مجلس و رئیس فراکسیون اقلیت (اصلاح‌طلبان)‌ بود که به‌دلیل فیلترشدن سایت رسمی این فراکسیون در 12 بهمن سال 88 رخ داد و با پس‌گرفتن این استعفا بعد از رفع فیلترشدن سایت یادشده، پرونده استعفاهای سال 88 بسته شد.

سال 89 نمایندگان زاهدان، پرونده استعفاهای این سال را به نام خود ثبت کردند. حسینعلی شهریاری، پیمان فروزش و عباسعلی نورا 3 نماینده‌ مردم زاهدان در مجلس هشتم بودند که در تیرماه آن سال در اعتراض به وقوع حادثه تروریستی مسجد جامع زاهدان و ضعف مدیران، درخواست استعفای خود را از سمت نمایندگی در مجلس هشتم تقدیم هیات رئیس مجلس کردند. این استعفا نیز با اعلام تبعیت آنان از فرمایشات رهبری، پس گرفته شد و نمایندگان زاهدان در مجلس هشتم ماندگار شدند.

سال 90 بیشترین آمار استعفای نمایندگان را در مجلس هشتم به خود اختصاص داد. در این سال 6 نفر از نمایندگان مجلس هشتم، هر کدام به دلیلی خواهان کناره‌گیری از سمت نمایندگی شدند.

استعفای نمایندگان چهارمحال و بختیاری به دلیل حفر تونل گلاب و انحراف مسیر رودخانه زاینده‌رود به سمت اصفهان و استعفای مصطفی ذوالقدر نماینده مردم بندرعباس در اعتراض به واردات بی‌رویه محصولات کشاورزی، 2 درخواست استعفایی بود که در خرداد ماه موجب ایجاد حاشیه‎هایی در مجلس شد، اما هر کدام به دلایلی از استعفای خود صرف نظر کردند.

در آخرین ماه تابستان سال 90 نیز بازار استعفاها داغ بود و استعفای داریوش قنبری نماینده اصلاح‌طلب مردم ایلام در مجلس به دلیل نافرجام ماندن سوال‌های نمایندگان اقلیت از وزرا و همچنین استعفای تمام نمایندگان خوزستان برای اعتراض به تأمین نشدن آب شیرین مردم حوزه انتخابیه خود در شهریورماه به خبر داغ مجلس تبدیل شد. خبری که خیلی زود با شیوه تکراری نمایندگان در بازپس‎گیری درخواست استعفا همراه و به دست فراموشی سپرده شد.

اما با فرا رسیدن پاییز90، جنجالی‎ترین استعفا در مهرماه برای مجلس هشتم رقم خورد.

دومین روز مهر ماه علی مطهری نماینده مردم تهران در اعتراض به تلاش هیات رئیسه برای به جریان نیفتادن طرح سوال از رئیس‌جمهور، موضوع استعفایش را مطرح کرد.

اما این بار مطهری پا را فراتر از نوشتن نامه استعفا و رسانه‎ای کردن آن گذاشت و با جدیت بسیاری این موضوع را پیگیری کرد تا شاید استعفایش عاملی برای اجرایی‌شدن سوال از رئیس‌جمهور شود. سرانجام، در آبان ماه، این استعفا در جلسه علنی بررسی شد و نمایندگان با رأی قاطع با این استعفا مخالفت کردند و این‌گونه بود که آخرین استعفای مجلس هشتم، زمینه را برای شکستن تابوی سوال از رئیس‌جمهور مهیا کرد.

شاید به جرأت بتوان استعفای مطهری را آخرین و تأثیرگذارترین استعفا در مجلس هشتم نامگذاری کرد. استعفایی که نقطه پایانی بر استعفاهای مجلس هشتم بود ولی برخلاف سایر استعفاها به هدف خود رسید و پرونده استعفاهای مجلس هشتم، با استعفای پرحاشیه «علی مطهری» بسته شد.

لیلا شریف / جام‌جم