در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
حکومت نوع نخست، گویای اراده سیاسی دولت و شناخت پایگاههای اصلی قدرت برای ایفای مسوولیت و تنظیم روابط میان مصر و مردم این کشور با وجود تمامی اختلافهای سیاسی، دینی، نژادی و قومی است و در مدل دوم کسی در راس امور قرار میگیرد که درک بالایی از مسوولیتپذیری نداشته و به جغرافیای کشور مصر بسنده میکند و در امور منطقهای و جهانی نیز بهدنبال نقشآفرینی نیست. کشور مصر در طول 38 سال گذشته با چنین نظامی دست به گریبان بوده است.
توان مردم مصر در سال 1805 فرصت تاریخی به آنان بخشید تا زمام امور را به دست کسی واگذارند که پس از عصر فرعونیان از میان مردم مصر برگزیده میشد و طبقه سیاسی کشور، محمدعلی را به عنوان حاکم بر سرنوشت کشور انتخاب کردند.
در سال 1952 نیز جمال عبدالناصر راه را برای سیادت مصریان در کشور خود گشود. او موسس نظام جمهوری با قوانین جدید برای تحقق آرمان مردم مصر و خواستههای آنان و تاسیس نظامی ملی با رویکرد جدید شد.
پس از اکتبر سال 1973 و نقشآفرینی چشمگیر مصر در موضوع فلسطین، برخی از کشورهای منطقهای و بینالمللی تلاش گستردهای را آغاز کردند که قدرت منطقهای مصر ادامه پیدا نکند و نفوذ سیاسی این کشور کاهش یافته و نقش ویژهای در جهان عرب و در میان ملتهای مسلمان ایفا ننماید.
آنها برای تحقق این هدف از تمامی شیوههای ممکن استفاده کرده و تمامی ابزارهای لازم از جمله صرف هزینههای مالی بسیار را در این راه به کار گرفتند. به همین دلیل نتایج فاجعهآمیزی برای مصر و تمامی کشورهای منطقه به بار آمد و تلاش گستردهای از داخل برای نابودی زیرساختهای کشور مصر و غارت ثروتهای گسترده و منابع طبیعی کشور انجام شد.
پس از انقلاب 25 ژانویه که به سقوط نظام حسنی مبارک منتهی گردید، مصریان توان خود برای به دست آوردن زمام امور خود و بازگرداندن کرامت و یکپارچگیشان و احیای طرح تاسیس دولت ملی جدید نشان دادهاند. این روزها مصر شاهد انتخابات برای برگزیدن رئیسجمهور آینده این کشور است. ملت مصر رئیسجمهوری میخواهد که در حد و اندازه کشور مصر باشد، از تجربههای گذشته درس بگیرد، تمامی نقاط مثبت و منفی دولتها و حکومتهای گذشته را مورد توجه قرار دهد و بهدنبال کرامت و سعادت شهروندان مصری و سربلندی و استقلال این کشور باشد.
مسائل و موضوعات بسیاری در داخل کشور مصر وجود دارد که رئیسجمهور آینده باید به آن سامان دهد. رئیسجمهور آینده ـ با هر پیشینه سیاسی که در کارنامه خود دارد ـ باید به فکر جایگاه مصر باشد تا آن را به نقطهای برساند که در شأن شهروندان مصری و مطابق با خواستهها و اهداف مردم این کشور باشد. رئیسجمهور کشور مصر باید به فکر تحقق این هدف مهم باشد؛ هر چند فشارهای بسیاری وجود دارد و موانع بیشماری بر سر راه او خواهد بود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: