برای من پاپوش درست کرده‌اند

قتل مادر و کودکی که از اقوام تو بوده‌اند اتهامی است که به تو وارد شده ‌است، آیا آن را قبول داری؟

نه قبول ندارم. من آنها را نکشتم. اصلا نمی‌دانم چرا چنین اتهامی به من وارد کردند.

نه، نبودم. من تا جلوی در خانه رفتم، اما وارد خانه نشدم.

آنها خانواده برادرزنم بودند.

فرار کردم.

چون یک نفر را کشته‌ بودم.

بله، البته به عمد این‌کار را نکردم.

با جوانی دوست بودم که هردو مواد می‌کشیدیم. با هم درگیر شدیم و من او را کشتم.

او به من بدهکار بود و نمی‌خواست پولم را بدهد. من هم بعد از قتل پول‌هایم را برداشتم و رفتم.

سرقت که نکردم؛ آن پول‌ها مال من بود.

بله.

آنجا فامیل زیادی داشتم و برادرزنم هم آنجا بود، اما جای دیگری رفتم.

نه، من این‌کار را نکردم. این قتل‌ها کار من نبود. وقتی برادرزنم رفت من هم از خانه‌اش رفتم.

وسایلی که از من کشف شد متعلق به برادرزنم است، اما او خودش آنها را به من داد. چون در شمال یک خانه اجاره کرده ‌بودم و می‌خواستم برای مدتی در شمال بمانم. به من تلویزیون و چند وسیله دیگر داد و گفت اینها را ببر که سرگرم شوی.

مبلغ پولی که از من کشف شد را هم برادرزنم داده ‌بود. او به من بدهکار بود و چون گرفتار بودم آن پول را داد تا چند روزی با آن سر کنم.

اینها دروغ است.

نمی‌دانم چرا این‌کار را کرد.

نه.

من قبول ندارم. آن روز اصلا به خانه برادرزنم نرفتم.

آن موقع هرچه ماموران گفتند من هم تکرار کردم.

پسرک 4 ساله خفه شده ‌بود. رختخواب را رویش ریخته‌ و دهانش را با چسب بسته بودند. مادرش را هم با ضربات چاقو کشته ‌بودند.

حرف‌هایم را در دادگاه زده‌ام. البته برادرزنم رضایت داده، اما خانواده همسرش رضایت نمی‌دهند.

در آن قتل من محکوم شدم و اولیای‌دم درخواست قصاص کردند و محکوم به قصاص شدم البته اعتراض کردم اما دیوان آن را تایید کرد.

البته این دومین بار است که به خاطر قتل مادر و کودک محاکمه می‌شوم. بار اول دیوان عالی آن را نقض کرد و بار دوم است که به من این اتهام وارد می‌شود.

نمی‌دانم چه بگویم. من ناامید نیستم، اما فکر می‌کنم باز هم به قصاص محکوم شوم. البته برادرزنم در مورد پسرش رضایت داده و اگر محکوم شوم به خاطر زن جوان محکوم می‌شوم. به هر حال من همین حالا هم زیر تیغم و اگر خانواده دوستم رضایت ندهند قصاص می‌شوم.

اعتیاد بود که من را نابود کرد. با این‌که ازدواج کرده ‌بودم و زندگی خانوادگی داشتم و هیچ‌چیز کم‌ نداشتم، اما وقتی معتاد شدم همه چیزم را از دست دادم و نابود شدم.

نه، بچه ندارم، هنوز 2 سال نشده ‌بود که ازدواج کرده‌ بودم.

طراح صحنه هستم. در چند فیلم و سریال کار کردم، البته بعد از این‌که معتاد شدم دیگر کار نمی‌کردم و مواد خرید و فروش می‌کردم.

بله، در یکی از دانشگاه‌های معتبر دولتی درس خواندم و معدلم هم بالا بود، اما اعتیاد نابودم کرد.

من اصلا امیدی در مورد آینده‌ام ندارم. در یک قتل محکوم شدم و حکم هم قطعی شده‌ است و هر لحظه ممکن است اجرا شود. در قتل‌های دیگر هم توکلم به خداست. من از سال 87 در زندان هستم و خیلی سختی می‌کشم. سعی می‌کنم خودم را سرپا نگه دارم.

نه، از وقتی که زندانی شدم ترک کردم.

بله، او زن وفاداری است و با این‌که متهم به قتل فرزند برادرش شدم در کنارم ماند و حرفم را باور و کمک کرد که برادرش هم متوجه شود قتل کار من نبود و او را وادار کرد که رضایت بدهد. او مرا بخشیده و هنوز بیرون زندان منتظر من است. با این‌که به او گفتم تو زن جوانی هستی و اگر جدا شوی می‌توانی خوب زندگی کنی و با مردی دیگر ازدواج کنی و خوشبخت باشی اما او ترجیح داد تا در این روزهای سخت کنارم باشد.

بله، اما نتیجه نداده ‌است. همسر و پدرومادرم برای رضایت اقدام کرده‌اند. امیدوارم که بتوانند کاری بکنند؛ البته تا به حال که نشده ‌است.

من معتادم شدم و اعتیاد همه چیزم را از من گرفت. طراح صحنه بودم و می‌توانستم آدم بنام و مشهوری باشم و درآمد خوبی هم داشته ‌باشم، اما معتاد شدم و زندگی‌ام نابود شد.

همسرم بدبخت شد و خودم در سن کمتر از 30 سالگی چنین سرنوشتی پیدا کردم. از جوان‌ها می‌خواهم مراقب خودشان باشند و در دام اعتیاد نیفتند و خودشان را تباه نکنند. اعتیاد همه چیز را از آدم می‌گیرد.

مرجان لقایی