به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، قلعه پرتغالیهای هرمز دیگر نمایی به آبهای خلیج فارس ندارد. مسافران هر لنج یا شناوری که به جزیزه خاکهای سرخ میآیند، به جای قلعه، سولهای بزرگ که به منظور برداشت خاک سرخ ساخته شده را میبینند؛ سولهای که حریم قلعه را مخدوش کرده، اما اقدامی برای جمعآوری آن نمیشود.
این قلعه نه تنها حریمی مخدوش دارد، بلکه سالهای سال از آن روزی که قرار است مرمت شود، میگذرد و هنوز اقدامی جدی برای ساماندهی آن و سایر اشیا و یادمانهایی که از آن روزگار باقی مانده، انجام نشده است. بسیاری از توپها و ابزار جنگی پرتغالیها در حال زنگ زدن و از بین رفتن است.
خلیل زارعی، مسوول میراث جزیره هرمز میگوید: کارشناسان میراث فرهنگی امسال اعتبارات مورد نیاز برای ساماندهی قلعه هرمز را ارزیابی کردهاند، ولی با این وجود این اعتبارات امسال برای مرمت قلعه اختصاص پیدا نمیکند.
وی با تاکید بر اهمیت این قلعه تاریخی میافزاید: این قلعه نیاز به مرمت و ساماندهی دارد و بسیاری از بخشهای آن باید هرچه سریعتر مورد بازسازی قرار گیرد.
با این وجود قلعه پرتغالیها که در ضلع شمالی جزیره هرمز و در ساحل دریا قرار دارد و مهمترین قلعه باقیمانده از روزگار تسلط پرتغالیها بر سواحل و جزایر خلیج فارس است، بدون مرمت، پشت سولهای از آهن در حال فراموشی است.
این قلعه به فرمان آلفونسو آلبوکرک، دریانورد پرتغالی در سال 1507 میلادی، در محلی موسوم به مورنا احداث شد. قلعه به شکل چندضلعی نامنظم است. ساختمان آن بسیار محکم است و دیوارهایی به قطر 7/3 متر با چند برج به ارتفاع 12 متر دارد. تأسیسات قلعه شامل انبارهای تسلیحات، آبانبار (برکه) و اتاقهایی با سقف هلالی است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم