پلیس، مراکز تولید لباس‌های غیر مجاز را پلمب می‌کند

آغاز دور جدید برخورد با بدپوششان، مزاحمان نوامیس و اراذل و اوباش فقط یکی از خبرهای دیروز سردار حسین ساجدی‌نیا، رئیس پلیس تهران درباره برنامه‌های ویژه امسال پلیس در آغاز گرم شدن هوا، برای رسانه‌ها بود.

او برخورد با تولیدکنندگان و واردکنندگان لباس‌های غیرمجاز را نیز جزئی از برنامه گسترده‌ طرح مبارزه با بدپوششی در سال‌جاری دانست و اعلام کرد: دور جدید اجرای این طرح بنا بر خواسته مردم بوده است.

وی درباره شیوه برخورد با بدپوشش‌ها گفت: همزمان با آغاز دور جدید طرح، تمامی مراکز تولیدی و توزیعی لباس در شهر تهران شناسایی و هشدارهای لازم به آنها داده می‌شود و در صورت توجه نکردن به این هشدارها مراکز متخلف پلمب می‌شود.

براساس گفته‌های رئیس پلیس تهران، بعد دیگر اجرای این طرح شامل استقرار گشت‌های ثابت خودرویی امنیت اخلاقی در میادین، مجتمع‌های تجاری و خیابان‌ها و گشت‌های موتورسوار انتظامی و راهنمایی در بزرگراه‌های شهر تهران است و این گشت‌ها با افرادی که از دیدگاه پلیس، وضعیت پوشش نامناسب دارند و از مصادیق بدپوششی هستند برخورد می‌کند.

چند سالی است که پلیس در بهار و تابستان، در جهت اجرای طرح برخورد با بدپوششی، شمار گشت‌های امنیت اخلاقی را در مراکز پررفت و آمد تهران و برخی شهرهای بزرگ دیگر در کشور افزایش می‌دهد.

در این طرح، ماموران زن نیروی انتظامی، به بدپوشش‌ها تذکر و آنها را به مراکز پلیس ارجاع می‌دهند تا تعهد دهند که از این پس، با پوشش مناسب‌تری در سطح جامعه ظاهر می‌شوند، اما بسیاری از کارشناسان بر این باورند که هنوز مصداق دقیق و کاملی از بدپوششی و پوشش مناسب در جامعه وجود ندارد و به همین علت در برخی موارد برخوردهای پلیس با مردم، به برخوردهای سلیقه‌ای پهلو می‌زند. اگرچه سال گذشته سردار احمدرضا رادان، جانشین فرماندهی نیروی انتظامی، شاخص‌های بدپوششی را تنها مانتوهای کوتاه و آستین‌کوتاه یا مانتوهای تنگ یا شلوارهای کوتاه یا روسری‌هایی که از دو طرف موها را در معرض دید قرار می‌دهد عنوان کرد.

علاوه بر این که هنوز ماموران نیروی انتظامی درباره شاخص بدپوششی اتفاق‌نظر ندارند، دست‌کم در پایتخت، بسختی می‌شود در مراکز اصلی فروش مانتو، فروشگاهی را پیدا کرد که لباس‌های غیربدن‌نما را با قیمتی مناسب مردم عرضه کند.

برای نمونه، هم‌اکنون در میدان هفت تیر تهران، مانتوهای نخی و نسبتا گشاد ـ که فروشندگان‌شان می‌گویند آنها را از یکی از کشورهای همسایه وارد کرده‌اند، به قیمت 90 ـ 70 هزار تومان فروخته می‌شود، در حالی که مانتوهای آستین‌کوتاه و بسیار تنگ نایلونی و دوخت وطنی را ـ که در بازار به «چسب» معروفند ـ می‌شود با کمتر از 40 هزار تومان خریداری کرد.

ضمن این که شمار فروشگاه‌هایی که مانتوهای مناسب و غیربدن‌نما می‌فروشند بسیار اندک است و بیشتر این مانتوها اگر در کشور خودمان تولید شده باشد نه جنس مناسب دارد و نه دوختی حرفه‌ای.

بنابراین طبیعی است که وقتی مردم در مرحله انتخاب قرار می‌گیرند، لباس‌هایی را می‌پسندند که ارزان و فراوان باشد، در حالی که این محصولات از دید نیروی انتظامی پذیرفته‌شده نیست و استفاده از آنها جرم به حساب می‌‌آید.

از سوی دیگر، هرچند رئیس پلیس تهران امسال برخورد با تولیدکنندگان و عرضه‌کنندگان پوشاک نامناسب را نیز جزو برنامه‌های نیروی انتظامی برای افزایش ابعاد طرح برخورد با بدپوششی معرفی کرده است.

احتمالا همه آنها که بر قانون اشراف دارند پاسخی مشترک برای این پرسش‌ها دارند و بر همین اساس به نظر می‌رسد ورود نیروی انتظامی به مساله تولید لباس، نمی‌تواند جبرانی برای تاخیر در به سرانجام رساندن طرح لباس ملی باشد؛ طرحی که با هدف ارائه پوشش مناسب به ایرانیان و زنده کردن لباس‌های محلی مطرح شد و حالا سال‌هاست به دلیل ضعف در مدیریت و کمبود اعتبارات نیمه‌کاره و بی‌سرانجام مانده است.