پیشنهاد اخیر عربستان سعودی ، مبنی بر اعزام نیروهای نظامی متشکل از چند کشور اسلامی
و عربی به عراق را باید در اساس ، یک پیشنهاد امریکایی تلقی کرد.
کد خبر: ۴۵۳۰۴
در حال حاضر ، کالین پاول ، وزیرخارجه امریکا که وزارتخانه او بعد از 30 ژوئن گذشته ، پرونده عراق را از وزارت دفاع به سردمداری رامسفلد تحویل گرفت ، بشدت در پی متقاعد کردن کشورهای مسلمان و عرب به اعزام نیروهای نظامی خود به عراق به بهانه حفظ و تامین صلح ، برآمده است البته اولین پاسخ
منفی به این دعوت گمراه کننده را کشور اندونزی داد که رسما اعلام کرد: هیچ نیرویی را بدون تصویب سازمان ملل به هیچ کجا اعزام نخواهد کرد اما مقامات کنونی عراق نیز متشکل از
رئیس جمهوری ، نخست وزیر و وزیرخارجه مرتبا از کشورهای عرب درخواست اعزام نیرو به
عراق می کنند.
این در حالی است که این مقامات ، با تبانی قبلی امریکا و بدون کسب رضایت مردم عراق ، به
مناصب فعلی دست پیدا کرده و فاقد مشروعیت رسمی برای ارائه چنین درخواستی هستند.
در واقع ، این پیشنهاد در شرایطی مطرح می شود که کشورهای غربی اعزام کننده نیرو به عراق
در حال تجدیدنظر در تصمیم قبلی خود هستند. به جز اسپانیا که متحد اصلی امریکا در جنگ
علیه عراق بوده است نیروهای فیلیپینی ، خروج خود را از عراق تکمیل کرده و اکنون نوبت به
اکراینی ها رسیده که نیروهای خود را عقب بنشانند. از این رو، واشنگتن مایل است پیش از این که
سایر کشورها به تصمیم مشابهی برسند ، از زمامداران متحد خود در دنیای عرب بخواهد که هر چه زودتر به اعزام نیرو مبادرت ورزند زیرا چنین تصمیمی می تواند به منزله یک نقطه مثبت در کارنامه انتخاباتی جورج بوش به شمار رود و جمهوریخواهان از اعزام نیروهای نظامی کشورهای مسلمان و عرب به عنوان دلیلی برای وجود پشتوانه و حمایت از حضور اشغالگران بیگانه در عراق در میان کشورهای مسلمان و عرب ، بهره گیری مطلوب کنند. ضمن آن که این تصمیم فرصت استراحت و تنفس برای سربازان خسته و فرسوده امریکایی فراهم کرده و روحیه دلمرده و متزلزل آنان را ارتقاء خواهد بخشید.
همچنین ، از یاد نبریم در متن چنین پیشنهادی ، توطئه فاجعه آمیز دیگری قابل ردیابی است و
آن عبارت از به راه انداختن برادرکشی در عراق است که حد و مرزی نخواهد داشت و موجبات
استقرار دایمی سربازان امریکایی را در این کشور مسلمان فراهم خواهد کرد.
با این حال باید توجه داشت کشورهای عرب متحد امریکا ، در حال حاضر برای چنین
تصمیمی ، تحت فشارهای فزاینده واشنگتن قرار گرفته اند. امریکایی ها صرف نظر از این موضوع
که چنین امری ، چه واکنش هایی را در خود کشورهای مسلمان و عرب بر جای خواهد گذاشت ،
خواهان عملی شدن فوری آن هستند.
اما پیداست این امر، سرفصل تازه ای در تحولات فعلی عراق می گشاید. زیرا وقتی سربازان
تعلیم دیده امریکا و انگلیس پس از یک سال و اندی ، نتوانسته اند حتی یک روز صلح و آرامش را
در عراق تحت اشغال برقرار کنند ، از سربازان مسلمان و عرب که سطح آموزش نظامی آنان به تب کمتر از سربازان امریکایی است ، چه کاری بر می آید؛.