رویای صندلی سبز با وعده‌های پوشالی

«جام جم آنلاین» ضمن عمل به رسالت مطبوعاتی خود و در راستای تنویر افکار عمومی به ذکر آفت ها و چالش های انتخاباتی می پردازد که می تواند کام این حضور پرشور  مردم را را به تلخی و یاس مبدل کند.

پرهیز از وعده های پوشالی

تجربه انتخابات گذشته و بر زمین ماندن بسیاری از مطالبات مردم، قرینه عریانی است که نشان می دهد برای برخی از نامزدهای مجلس، وعده های دروغین آفرینش گلستان به بهای حضور در بهارستان، راحت تر از نوشیدن یک لیوان آب است.

البته باید با آوردن چوب انصاف به زمین قضاوت عنوان کرد که بسیاری از کاندیداهای مجلس، در اندیشه ساخت آینده ای بهتر برای شهر و کشور خود هستند و در ضمیر و باطن آنان، اندیشه خدمت رسانی به آحاد جامعه موج می زند اما این سخن اصلا به این معنا نیست که همه نامزدهای انتخابات اخیر، با چنین نگاه قابل ستایشی به میدان گزینش آمده اند.

"اشتهار گرایی" و کسب قدرت از معبر صندلی های سبز مجلس، آنقدر وسوسه کننده هست که برخی از نامزدهای مجلس به گفتمان خودمانی "وعده های سرخرمن" روی بیاورند.

شاید بتوان کم آگاه تلقی کردن مخاطب و دست کم گرفتن شعور عمومی شنونده را از جمله مهم ترین دلایل دادن این گونه وعده های غیر منطقی از سوی نامزدهای انتخابات برشمرد اما اگر گذری اجمالی بر احوالات مردم ایران و حضور هوشمندانه آنان در صحنه های حساس و تاریخ ساز انقلاب اسلامی داشته باشیم، به سهولت درمی یابیم که شاکله افکار ملت ایران به شمایل هوشمندی استوار است که به راحتی تفاوت وعده های دروغین و  قول های راستین را از یکدیگر تمیز می دهد.

وظیفه انسانی و شرعی نامزدهای انتخاباتی است که بر مبنای حقیقت و نه بر پایه مجاز، از کیسه وعده ها خرج کنند و اگر این چنین نکنند، قربانی اصلی این گزافه سرایی ها، خود کاندیداهایی هستند که مردم فهیم ایران، آنان را از دایره انتخاب شدن طرد می کنند.

توانایی تحقق وعده های انتخاباتی

نگاه به پشتوانه عملی هر وعده انتخاباتی که بر زبان رانده می شود از الزامات عقل اندیشی و مصلحت جویی است.

متاسفانه در فضای انتخاباتی ادوار گذشته شاهد بیان گفته هایی از سوی نامزدها بودیم که به هیچ وجه در ظرف توان و قدرت یک نماینده مجلس نبود.

رسم ناپسند وعده دادن های پرشمار و رنگارنگ باعث شده است که برخی از مردم مطابق با سخن سرایی های پرطمطراق کاندیداها، انتظار داشته باشند که با ورود فرد منتخبشان به صحن مجلس، به یکباره کلیه مشکلات عمرانی، بهداشتی و آموزشی شهرشان دگرگون شود.

عدم توازن میان حجم وعده های زبانی با مصداق عملی و عینی شعارهای انتخاباتی، موجب می شود که افکار عمومی نسبت به نتایج و خروجی انتخابات دلسرد شود.

وقتی حتی نیمی از گفته های کاندیداها در مقام عمل محقق نمی شود، بدیهی است که مردم در انتخابات بعدی، به بسیاری از کاندیداها نیز به دید یک "حراف فرصت طلب" نگاه کنند و به بیان ساده تر، در آن شرایط همه کاندیداها را با یک چوب می زنند.

عدم توانایی کاندیداها در به منصه ظهور رساندن قول های انتخاباتی، خود به خود موجب کاهش اعتماد مردم به فرآیند پرافتخار انتخابات می شود .

یعنی کاندیدی که باید به طور طبیعی و منطقی در پرشورتر شدن صندوق های رای، نقش مثبت و موثری ایفا کند، با سخنان غیر عملی و غیر کارشناسی خود، آب در آسیاب دشمن می ریزد.

به بیان دیگر، هر فردی، اعم از یک شهروند معمولی یا یک نامزد انتخاباتی که بخواهد به دستاوردهای انتخابات آزاد ایران که ازسرمایه خون شهادت حاصل شده است، بی اعتمادی و نا امیدی را تزریق کند، در نتیجه به کل ایدئولوژی نظام خیانت کرده است.

تسلیم نشدن کاندیداها در مواجهه با اربابان ثروت

وقتی سخن از نمایندگی خلیفة الله به میان می آید، این واژه مقدس الزامات سنگینی را هم در پی دارد که یکی از عمده ترین آن ها، ارجح دانستن مصلحت عموم مردم بر منافع اقشار خاص است.

پرواضح است که نباید از کاندیدی که سراپا وامدار الطاف گرو های وابسته به مکنت است و با دلگرمی و حمایت آنان به کرسی مجلس جلوس می کند، متوقع بود که در دوره نمایندگی اش، محنت توده را رنج خویش به حساب آورد.

زمانی خانه پارلمان از پای بست ویران می شود که تعداد نمایندگان گروه های متمکن افزون تر از نمایندگان کارگران و پیشه وران باشد.

تجربه چنین مجلس "کاپیتالیستی" در نظام لیبرال دموکراسی آمریکا و البته نتیجه فاجعه بار فعلی آن نیز مشهود و قابل عبرت است.

وقتی سناتورها و منتخبان مجلس نمایندگان در ایالت متحده، خود در زمره اشراف محسوب شده و با رانت هم پیاله های خود نیز به جایگاه سیاسی نایل می شوند، واضح است که طبقات فقیر این کشور وقتی مشاهده می کنند که هیچ نماینده ای برای انعکاس دغدغه های آنان وجود ندارد، قیام گسترده "وال استریت" را  برای اضمحلال کل نظام ترتیب دهند.

در واقع، نتیجه و پیامدهای وصل شدن مطلق نمایندگان مردم به مثلث زور و زر و تزویر در جامعه آمریکا، می تواند برای بسیاری از ملل گوناگون نیز  آموزنده و پندآفرین باشد.

متاسفانه در خاک ایران اسلامی هم کم نیستند کاندیداهایی که در پشت پرده با اربابان ثروت متصل هستند و فرامین گردانندگان و سرمایه گذاران ستادهای انتخاباتی شان را مو به مو اجرا می کنند.

"نمک گیر شدن" کاندیدای مجلس شورای اسلامی و راه یابی همان فرد به پارلمان، تاثیر منفی و مستقیم خود را بر روی سرنوشت مردم برجای می گذارد و حتی در یک بازه زمانی کوتاه مدت، هزینه جبران الطاف سرمایه داران، نه از جیب آن نماینده که از کیسه مردم تامین خواهد شد.

حضرت آیت الله خامنه ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی، در همین راستا و در توصیف کاندیداهای اصلح عنوان کردند: مردم باید کسانی را انتخاب کنند که به کانون های ثروت و قدرت متصل نباشند؛ کسانی باشند که واقعا مردم اینها را بخواهند؛ بر طبق وجدانشان، بر طبق دینشان و بر طبق وظایف انقلابی شان عمل کنند.

سخن صریح آن که باید هوشیار بود که اگر صدای دنده های ترک خورده فقرا، مجالی برای انعکاس در مجلس نمایندگان مردم نیابد، فریاد پابرهنگان از منفذی دیگر  و به شکلی دیگر سر بر می آورد!

عدم تخریب و ترور شخصیت کاندیداهای دیگر

همچو روز روشن است که "ضعف شخصیتی" عمده دلیلی است که یک نامزد انتخاباتی، کاندیدای دیگر را به تیغ تحقیر و توهین می خواند.

اثبات حقانیت وعده ها با خرد کردن کاندیدای دیگر حاصل نمی شود، بلکه کارنامه گذشته کاندیداها، معیار غیر قابل کتمانی است که مردم در گزینش خود به آن اتکا می کنند.

حتی آیت‌الله العظمی زنجانی، یکی از مراجع عظام تقلید در خصوص حفظ اخلاق انتخاباتی، پا را فراتر از توصیه نهادند و تخریب کاندیدا را حرام اعلام کردند.

"تخریب دیگران و غیبت کردن از آن ها در انتخابات شرعا حرام است. با بداخلاقی، تندی و خراب کردن دیگران کار درست نمی‌شود .کاندیداها اگر هنر دارند خود را عرضه کنند و از تخریب دیگران بپرهیزند زیرا تخریب دیگران و غیبت کردن حرام است."

در هر حال، جدای از نتایج  انتخابات 12 اسفند، باید عنوان کرد که پذیرفته شدن در صندوق های اخذ رای، همواره به معنای قبول شدن در آزمون اخلاق انتخاباتی نیست.

چه بسا کاندیدی در پیشگاه مردم برای نمایندگی مجلس مقبول نیفتد اما اگر در پروسه انتخابات، کیسه بیت المال را صرف شانتاژ سیاسی نکرد و زبانش را جز به راستی نچرخاند، آنگاه به طور قطع در آزمون "اخلاق انتخاباتی" در پیشگاه خداوند و مردم سرافراز بیرون آمده است.

امین جلالوند – خبرنگار جام جم آنلاین