رئیس پیشین فدراسیون فوتبال برای این تصمیم خود یک دلیل محکم هم دارد؛ اینکه در حال حاضر همان آدمهایی سرکار هستند که او را برکنار کردند. محمد دادکان که مهمان برنامه ورزش از نگاه دو بود، قبل از هر چیز به بحث افزایش تعداد تیمهای حاضر در لیگ برتر پرداخت و گفت: «همان زمان هم برخیها اصرار داشتند که تعداد تیمهای لیگ را اضافه کنیم اما ما این را قبول نکردیم و روی لیگ 16 تیمی اصرار کردیم، اما بعداز آن مسوولان سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال برای بازگردان صنعت نفت به لیگ برتر تعداد تیمها را افزایش دادند.»وی که معتقد است 16 تیم هم برای فوتبال ما زیاد است، ادامه داد: «فوتبال برای پیشرفت نیاز به امکانات دارد. ببینید ما چه امکاناتی را فراهم کرده ایم که از کنفدراسیون فوتبال آسیا انتظار داشته باشیم سهمیههای ما را حذف نکند. واقعیت این است که باید بپذیریم ما در فوتبالمان هیچ چیز نداریم.»
دادکان در پاسخ به این پرسش که او خودش در زمان ریاست فدراسیون فوتبال، چقدر به بحث زیر ساختها در این رشته اهمیت داد، گفت: «ساخت و ساز کار من نیست. باید سازمان تربیت بدنی این کار را میکرد. شما بیایید ببینید آقایانی که شعار میدهند در چند سال اخیر به اندازه 60 سال گذشته ورزشگاه ساختهاند کدام ورزشگاه را کامل کردهاند و به بهرهبرداری رساندهاند. ورزشگاه یادگار امام تبریز 20 سال است نیمه کاره مانده، نقش جهان هم همینطور. بعد شعار میدهیــم که ما ساخت و ساز کردهایم.»
وی با بیان اینکه این روزها هر جا میرود از او در مورد بازگشتش به فوتبال سوال میشود، خاطرنشان کرد: «این سوال را خیلیها از من میپرسند. من دوست دارم به کشورم خدمت کنم، اما الان شرایط برای حضورم در انتخابات فراهم نیست. امروز رئیس شدن و رای آوردن خیلی سخت شده، چراکه رابطهها تعیین میکنند چه کسانی در ورزش باشند نه تواناییها.»
دادکان با انتقاد از اینکه فدراسیون فعلی بیش از اندازه به کرش فضا داده است، گفت: «کرش مربی بزرگ و قابل احترامی است که به درد فوتبال ایران میخورد، اما به گونهای فضا را برایش فراهم کردهایم که حالا او هم رئیس فدراسیون است، هم نایب رئیس، هم سرپرست.»
دادکان با انتقاد از حضور مدیران غیرورزشی در راس مدیریت باشگاهها گفت: «یکی از مشکلات دیگر ما مدیرانی هستند که دلالی از آنها زاده میشود. متاسفانه به مدیران ورزشی اهمیت داده نمیشود و آنها حمایت نمیشوند. من احترام زیادی برای آقای رویانیان قائلم اما واقعیت این است که اگر به جای ایشان یک پرسپولیسی مدیر میشد آیا باز هم این حمایتها صورت میگرفت؟ مطمئن باشید نه. کاری میکردند که زمین بخورد. اما حالا همه اختیاری به آقای رویانیان دادهاند. متاسفانه برخی مدیران ما بیشتر به فکر منافع خودشان هستند تا منافع باشگاه و فوتبال.»
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم