تاوان سنگین یک شوخی کودکانه

گودرز می‌داند چه سرنوشتی در انتظار اوست و خیلی نگران آینده ‌است. این نوجوان می‌گوید، شلیک به چشم حامد یک اتفاق بوده و اصلا قصد کور کردن دوستش را نداشته.

بله دوست بودیم و خیلی وقت‌ها با هم بازی می‌کردیم. ما همسایه‌بودیم.

من اختلافی با او نداشتم. ما اصلا درگیری نداشتیم و آن روز هم که به حامد شلیک کردم اصلا قصدم این نبود که او را بزنم فقط می‌خواستم گنجشک بزنم که تیر به حامد برخورد کرد.

از خانه آورده‌ بودم. مال پدرم بود البته سلاح شکاری بود، اسلحه جنگی و اینها نبود.

به نظر خودم چیز جالبی بود و می‌خواستم به بچه‌ها هم نشان دهم. البته می‌خواستم اجازه دهم دوستانم هم شکار کنند.

نمی‌دانم شاید من بچه‌بودم می‌رفتند. تفنگ خیلی وقت بود که در خانه ما بود، البته خانواده‌ام آن را مخفی کرده بودند و به من نمی‌دادند.

نه بلد نبودم،نمی‌دانستم باید چطور از آن استفاده کنم. اگر بلد بودم که تیر به چشم دوستم نمی‌خورد.

برای شوخی بود. من اصلا نمی‌خواستم کسی را بزنم. فقط می‌خواستم آن را نشان بدهم. یک جوری می‌خواستم به بچه‌ها بگویم که خیلی قوی هستم چون کسی من را جدی نمی‌گرفت.

به خدا شوخی بود. من فقط می‌خواستم شوخی کنم و کمی بخندیم. من اصلا با کسی دعوا نداشتم و اختلافی نبود. می‌توانید از همه بپرسید.

آن روز من با تفنگ به خیابان رفتم و بچه‌ها دورم را گرفتند. بعد ترسیدند و از من فاصله گرفتند چون گفتم که می‌خواهم گنجشک شکار کنم. به سمت یک گنجشک شلیک کردم اما نمی‌دانم چرا تیر به چشم حامد برخورد کرد. اصلا نمی‌دانم چه شد.

وقتی این اتفاق افتاد خانواده‌ام آمدند و خیلی سریع حامد را به بیمارستان رساندند. چند ساعت بعد هم من بازداشت شدم از همان اولی که بازداشت شدم هم همه واقعیت را گفتم. به خدا راست می‌گویم من به عمد حامد را نزدم.

نه به خدا او اشتباه می‌کند. من به عمد نزدمش. دلیلی نداشت این‌کار را بکنم حامد به خاطر کاری که من کردم ناراحت است و فکر می‌کند که من مخصوصا او را زدم در حالی که واقعیت این نیست.

من و خانواده‌ام خیلی تلاش کردیم که آنها را از تصمیم‌شان منصرف کنیم اما آنها به قصاص خیلی اصرار دارند. خانواده‌ام گفتند هرطور که آنها بخواهند خسارت را جبران می‌کنند. ما حتی پیشنهاد دادیم دیه بگیرند یا حتی پول بیشتر از دیه، اما آنها فقط قصاص می‌خواهند. من مستحق این مجازات نیستم چون اصلا به عمد این‌کار را نکردم، بچه‌هایی که آنجا بودند می‌دانند اتفاق بود. آنها دیدند که من نمی‌خواستم حامد را بزنم و می‌خواستم به گنجشک شلیک کنم. اگر دشمنی‌ای بین ما بود خب درست بود که حامد انتقام بگیرد و من را کور کند اما ما دشمنی نداشتیم و چند ساعت بعد از حادثه که این اتفاق افتاد من بازداشت شدم و از همان اول هم همه چیز را گفتم.

از آنها خواهش می‌کنم من را ببخشند، قصاص من چیزی را عوض نمی‌کند. من از کاری که کرده‌ام خیلی پشیمانم و هر طوری که بخواهند جبران می‌کنم و هرکاری که بخواهند انجام می‌دهم. کور کردن من برای حامد چشم نمی‌شود و اگر می‌شد حرفی نداشتم اما با کور کردن من هیچ چیز به او داده نمی‌شود پس خواهش می‌کنم از تصمیم خود برگردند و مرا ببخشند. در این مدت خیلی سختی کشیده و تنبیه شده‌ام. 2 سال است که در زندانم، حامد و مادرش اگر می‌دانستند که من چقدر در عذاب هستم من را می‌بخشیدند.

علیرضا رحیمی‌نژاد