در این میان روشن است که دولت عراق برای به کرسی نشاندن نظر و حق حاکمیتی خود اهتمام ورزیده است؛ اما این کشورها و سازمانها و مجامع بینالمللی دیگر بودهاند که با وارد ساختن فشار و طرح انواع بهانهها سعی در زمان خریدن برای شاخه منافق ارتش رژیم بعث کردهاند.
در این خصوص این سوال جای طرح و بحث دارد، چرا کشورهای اروپایی که تا همین چند وقت پیش منافقین را در فهرست سازمانهای تروریستی قرار داده بودند یا خود کشور آمریکا که هنوز منافقین را تروریست میداند، در جهت زمان خریدن برای این گروه تروریستی به سازمان ملل، دولت عراق و دیگر مجامع جهانی اعمال فشار میکنند؟ آیا این مصداق بارز قائل بودن به استانداردهای دوگانه و تمایز گذاشتن میان تروریست بد و تروریست خوب و دوست آنها نیست؟
حمایت از منافقین مایه شرمساری بینالمللی برای آن دسته از کشورها و مجامع خواهد بود که با مقاصد سیاسی چشم بر کارنامه تروریستی این سازمان بستهاند؛ هرچند عملکرد این سازمان آنقدر سیاه است و تا آن اندازه نزد ملتهای منطقه و بخصوص ملتهای ایران و عراق منفورند که نتیجه همه لابیگریها و اعمال فشارها فقط توانسته برای آنها 5 ماه فرصت برای برچیدن اردوگاهشان از عراق را فراهم آورد. تمدید ضربالاجل دولت عراق به منافقین برای ترک پایگاه اشرف و عراق، هیچ فضیلتی برای سازمان منافقین و حامیان آنها فراهم نساخته، بلکه آخرین دست و پا زدنهای دار و دسته منافقین در عراق و حامیان بینالمللی آنهاست.
خواست و اراده ملتهای ایران و عراق درباره آنها به هر حال اجرا خواهد شد و این راه بدون بازگشت است. آنچه میماند روسیاهی بیشتر برای برخی کشورها و مجامع است که برای نفس کشیدن تابلوترین گروه تروریست خاورمیانه و بخش منافق ارتش صدام حسین علیه ملتهای ایران و عراق واسطهگری کرده و به انواع اعمال فشارهای بینالمللی روی آورده است؛ اما حتی استانداردهای دوگانه آنها هم دیگر کارکرد و خاصیت خود را از دست داده و تنها 5ماه فرصت دارند تا برای همیشه با منافقین و تشکل آنها در اشرف خداحافظی کنند، چون به ثمر نشستن اراده ملتهای منطقه امروز دیگر راهی غیرقابل بازگشت است.
محمد تقوی / گروه سیاسی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم