قتل به‌خاطر حمایت از برادر ناشنوایم بود

متهم که جوانی 27 ساله‌ است، می‌گوید اصلا مقتول را نمی‌شناخت و بعد از بازداشت متوجه ‌شد کسی که کشته‌ شده از اقوامش بود. او در گفت‌وگویی کوتاه به سوالات جواب داده است.

نمی‌خواستم کسی را بکشم و اصلا هم عمدی در این کار نبود. فقط می‌خواستم از برادرم دفاع کنم. نمی‌دانم چه شد که او کشته ‌شد، حتی متوجه نشدم که ضربه را من زدم.

بله قبول دارم که چاقو داشتم؛ اما اصلا متوجه نشدم چنین اتفاقی افتاده ‌است و ضربه‌ای زده‌ام.

برادر من کر و لال است و چون این نقص را دارد، مقتول بارها او را اذیت کرده‌ بود. برادرم او را نمی‌شناخت و به همین خاطر هم نمی‌توانست بگوید چه کسی او را می‌زند.

ما که نمی‌دانستیم چه کسی برادرم را می‌زند، این اولین بار نبود که چنین اتفاقی می‌افتاد. بارها و بارها چنین مساله‌ای پیش آمده ‌بود. البته می‌خواستیم شکایت کنیم؛ اما نمی‌توانستیم چون نمی‌دانستیم آن شخص کیست.

من اصلا قصد درگیری نداشتم و نمی‌خواستم این کار را بکنم. ما داشتیم به مهمانی می‌رفتیم و فقط قصد داشتیم که با کارگر پمپ‌بنزین صحبت کنیم، چون مقتول بارها و بارها به برادرم حمله کرده‌ بود و به نظرم آمد فرد شروری است، به همین خاطر چاقو برداشتم تا اگر دوباره حمله کرد، وسیله دفاعی داشته‌ باشیم.

من مقتول را نمی‌شناختم، هرچند فامیل بودیم؛ اما رفت‌وآمد نداشتیم، البته می‌دانستم چنین کسی وجود دارد؛ اما نمی‌دانستم او چه شکلی دارد و اصلا کیست.

بله می‌شناخت؛ اما در آن لحظه در این مورد به من چیزی نگفت.

ما داشتیم به مهمانی می‌رفتیم، سر راه به پمپ‌بنزینی رفتیم که برادرم در آنجا کتک خورده‌ بود. با پدرم سراغ کارگر پمپ رفتیم، چون او دیده ‌بود چه اتفافی افتاده ‌است. گفت حاضر است در دادگاه شهادت دهد، برادرم را زده‌اند. در همین لحظه بود که ضارب آمد.

برادرم او را شناسایی کرد. او مرتب با اشاره به ما می‌گفت کسی که به او حمله می‌کند، جوانی است که موهایش را رو به بالا می‌زند. وقتی که 2 مرد موتورسوار آمدند، برادرم روی شانه پدرم زد و گفت ضارب، مرد موتورسوار است، مرد موتورسوار هم به سمت ما آمد و این اتفاق افتاد.

شرایط عجیبی بود. در عرض چند لحظه دیدیم تعداد زیادی موتورسوار ما را دوره کردند. آنها دوستان مقتول بودند، با زنجیر و قمه به سمت ما حمله کردند. من هم چاقو کشیدم که او عقب برود، نمی‌دانم چه شد که به مقتول برخورد کرد.

خودم معتقدم اتفاقی بود، البته من خیلی عصبانی شده ‌بودم، اصلا کنترلی بر رفتار خودم نداشتم، چون برادرم ناشنوا بود و مقتول از این نقص او استفاده می‌کرد و برادرم را اذیت می‌کرد. اصلا حالم خوب نبود.

من اصلا در جریان این اختلاف نبودم. تا جایی که می‌دانم، یک اختلاف ملکی بود. درست نمی‌دانم چه مشکلی بود، آنها با هم پسرخاله بودند، این موضوع به من ربطی نداشت.

برای این‌که نمی‌دانستم چه اتفاقی افتاده. اگر می‌دانستم آسیبی به مقتول وارد شده، حتما او را به بیمارستان می‌رساندم.

من از آنها عذرخواهی می‌کنم. به خدا اگر می‌دانستم کسی که برادرم را می‌زند، فامیل است، این کار را نمی‌کردم. من از این موضوع خیلی ناراحتم و عذرخواهی می‌کنم. به خدا نمی‌خواستم دست به قتل بزنم. اشتباه کردم و درخواست بخشش دارم.