لوتار ماتیوس، کاپیتان سابق تیم ملی آلمان:

از مربیگری لذت می‌برم

لوتار ماتیوس از سال 1980 تا 2000 ابتدا به عنوان هافبک و سپس به عنوان لیبرو 150 بار پیراهن تیم ملی آلمان را به تن کرد و 23 گل نیز وارد دروازه حریفان کرد. ماتیوس در جام ملت‌های سال 1980 اروپا که در ایتالیا برگزار می‌شد، حضور داشت و با این تیم به قهرمانی اروپا رسید. او همچنین در 2 جام جهانی 1982 و 86 با تیم ملی کشورش به نایب‌قهرمانی جهان رسیدو در جام جهانی 86 در تمام بازی‌های جام حضور داشت.
کد خبر: ۴۴۱۳۹۲

سال 1990 به عنوان کاپیتان تیم ملی آلمان به قهرمانی جام جهانی ایتالیا رسید. در این جام نیز در تمام بازی‌ها شرکت داشت. پس از پارگی زردپی آشیل او که در جریان یک دیدار دوستانه اتفاق افتاد، مدت زیادی نتوانست بازی کند. او با برتی فوگتس،‌ سرمربی آن زمان تیم ملی اختلاف داشت و مدعی بود که وی به یورگن کلینزمن، کاپیتان تیم ملی بیش از همه اعتماد دارد. در همان زمان در بایرن‌مونیخ و قبل از آن در اینترمیلان بین ماتیوس و کلینزمن اختلاف شدیدی وجود داشت. ماتیوس تابستان 1996 خاطراتی سری منتشر کرد که مسائل داخلی بایرن مونیخ و بخصوص کلینزمن را در آن آشکار می‌کرد. این کار سبب برکناری ماتیوس از سمت کاپیتانی تیم بایرن شد.

کمی قبل از شروع جام جهانی 1998 برتی فوگتس از ماتیوس برای بازی در تیم ملی دعوت کرد، اما با توجه به نتایج ضعیف تیم ملی در جام جهانی، برتی فوگتس برکنار و اریش ریبک جانشین وی شد و او هم ماتیوس را متقاعد کرد که به حضورش در تیم ملی ادامه دهد.

درست قبل از جام ملت‌های 2000 اروپا، ماتیوس اعلام کرد که پس از جام از تیم ملی کناره‌گیری خواهد کرد. آخرین بازی مرحله گروهی در برابر پرتغال آخرین بازی ملی او بود. به این ترتیب وی 20 سال و بیش از هر ملی‌پوش دیگری در تیم ملی بوده و تاکنون هم تنها فوتبالیست آلمانی‌ است که در 5 جام جهانی شرکت داشته است. ماتیوس از سال 2001 تا 2003 سرمربیگرى باشگاه‌هاى راپید وین و پارتیزان بلگراد را بر عهده داشت، سپس یک سال سرمربى تیم ملى فوتبال مجارستان بود و پس از آن (تا سال 2009) هم تیم‌های اَتلتیکو پاراِنزا و اف.ث. ردبول سالزبورگ را هدایت کرد. او از سال 2010 تا ماه جاری، مربی تیم ملی بلغارستان بود. او در گفت‌وگویی با هفته‌نامه بیلد درباره عدم حضورش در عرصه فوتبال آلمان و کناره‌گیری‌اش از مربیگری بلغارستان توضیحاتی می‌دهد.

در هفته‌های گذشته که نام چند مربی برای حضور در تیم بحران‌زده هامبورگ مطرح شد، مدیر باشگاه در پاسخ به سوال یکی از خبرنگاران تاکید کرد شما جزو کاندیداها نیستید!

این برخورد غیرمحترمانه‌ای بود. مدیر باشگاه هامبورگ شاید نمی‌داند من برای فوتبال آلمان چه افتخاراتی کسب کرده‌ام. او مرا نمی‌شناسد ولی باید بداند که من نه‌تنها به عنوان بازیکن بلکه در کسوت مربیگری هم تجربه زیادی در خارج از آلمان دارم. من انتظار ندارم برایم کف بزنند و سوت بکشند، اما در عین حال بی‌احترامی را هم نمی‌پذیرم.

شما اخیرا از تیم ملی بلغارستان کنار گذاشته شدید!

دلیل این مساله به اختلاف من با چند بازیکن در آن تیم برمی‌گردد. قبل از بازی با ولز، بین من و جورجیف مشاجراتی پیش آمد و او گفت دیگر تصمیم ندارد در تیم ملی باشد. آنها دوست داشتند مربی در تیمی کار کند که آماده انجام تمام دستورات فدراسیون باشد در حالی که من سیاست‌های مشخصی داشتم و دوست نداشتم از کسی خط بگیرم.

کمی قبل از جدایی‌تان از بلغارها قراردادتان را تا سال 2013 تمدید کرده بودید. با شرایط فعلی تصمیم ندارید به فیفا شکایت کنید؟

چنین تصمیمی ندارم. وقتی رئیس فدراسیون کشوری در عرض 2 هفته نظرش را تغییر می‌دهد، باید پذیرفت که کار کردن با چنین سیستمی دشوار است.

در 10 سال اخیر با 7 تیم مختلف خارجی کار کردید و در آلمان نبودید. تصور نمی‌کنید وقت آن رسیده باشد در بوندس‌لیگا هم کار را تجربه کنید؟

من در تمامی پیشنهادهایی که پذیرفتم نقشی نداشتم، اما از نظر مربیگری هنوز تحصیلات مورد نیاز بوندس‌لیگا را ندارم و زمانی که دوره‌های لازم را پشت‌سر بگذارم می‌توانم در یکی از این تیم‌ها کار کنم.

جالب است در حالی به شما کاری در آلمان پیشنهاد نشده که کریستف دام با وجود اعتیاد به کوکایین باز هم اجازه فعالیت گرفته و محرومیت مادام‌العمر او لغو شده است.

همان طور که قبلا گفتم اگر این امکان پیش می‌آمد که در آلمان کار کنم خیلی شرایط بهتری ایجاد می‌شد چون سال‌های زیادی در کشورم بازی کردم. به کریستف دام فرصت دیگری داده شده تا بتواند اشتباهی را که قبلا انجام داده جبران کند. دیگو مارادونا هم با سابقه مشابهی، سال قبل به مربیگری تیم ملی آرژانتین رسید. در بایرن هم فرانک ریبری رسوایی اخلاقی داشت، اما هنوز به بازی در این تیم ادامه می‌دهد. با تمام اینها فکر نمی‌کنم من هم در شرایطی باشم که نتوانم در آلمان کار کنم.

حاضر هستید در بوندس‌لیگا 2 کار کنید؟

اگر شرایط کار در تیم خوبی فراهم شود قطعا حاضر خواهم بود.

اما اشتفان افنبرگ با این که در مربیگری تجربه زیادی ندارد حاضر نیست تیمی بجز بوندس‌لیگا یک را بپذیرد.

لابد من هم که قهرمان جهان و اروپا شدم تنها باید تیم‌هایی را بپذیرم که در بازی‌های لیگ قهرمانان حضور دارند! با این شیوه کسی مربی نمی‌شود و باید همه انتظاراتمان را روی نیمکت کم کنیم. من در خارج از آلمان هم مربی تیم درجه اول نبودم ولی همیشه از کارم لذت برده‌ام.

برای سال آینده چه برنامه‌ای دارید؟

هنوز قرارداد قدیمی‌ام با بلغارستان تا اواسط این ماه اعتبار دارد و قرارداد دومم را فسخ کردم. باید ببینم در سال جدید میلادی کدام تیم اروپایی به مربی نیاز پیدا خواهد کرد.

هفته‌نامه بیلد / مترجم: امیررضا نوری‌زاده

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها