دادرسی تاریخ درباره یک واقعه تلخ

رخداد 18 تیر 1378 ، واقعه ای بدون پیشینه نبود. می توان احتمال داد حتی اگر بهانه ای مانند تعطیلی یک روزنامه برای به آشوب کشیده شدن کوی دانشگاه پدید نمی آمد ، دستاویز دیگری پیدا می شد و در همان مکان یا نقطه ای دیگر ، همین اتفاق تلخ یا مشابه آن به وجود می آمد.
کد خبر: ۴۴۱۲۹

بیان این ادعا که واقعه 18 تیر ، ماحصل افراط و تندروی گروههای سیاسی بود ، در روزها و هفته های بعد از واقعه کوی دانشگاه ، چندان آسان به نظر نمی رسید و دست کم 2سال طول کشید تا افکارعمومی آشکارا دریافتند که اگر برخی عصبانیت ها، زیاده خواهی ها و انتظارات خلاف عرف و قانون نبود، تلخی واقعه کوی دانشگاه ، کام تاریخ ایران زمین را نمی آزرد. متاسفانه بخشی از حاکمیت ، بعد از دوم خرداد 76 بر آن شد سفره جدایی برای خود پهن کند و خرج خود را از بقیه حاکمیت جدا کند. برخی از کسانی که در این وادی گام نهادند، ناآشنا به مسائل سیاسی روز ایران و جهان نبودند و بعضا سابقه کارهای اجرایی یا تقنینی را هم داشتند اما مهار وقایع بسرعت از دست آنها خارج شد. معمولا در ایجاد تشنج ، کنترل از دست افرادی که خود، عامل پیدایش اتفاق هستند، خارج می شود و چه بسا همان ها قربانی آتشی می شوند که خودشان افروخته اند. پاره ای احزاب سیاسی که در دولت برآمده از دوم خرداد ، نقشی داشتند، لباس اپوزیسیون پوشیدند و بر سر شاخ نشستند و بن بریدند. آنها گمان می کردند اگر دستگاه قضایی ، نیروی انتظامی و رسانه ملی را در برابر مردم قرار دهند ، خیزشی بزرگ به وجود خواهد آمد که برنده اش ، گروههای سیاسی اپوزیسیون نما هستند. با همین رویکرد بود که به جعل خبر پرداختند و ازجمله از کشته های فراوانی نام بردند که بر اثر تیراندازی ماموران انتظامی به خون خود غلطیده اند! حتی در تدارک تشییع جنازه برآمدند و برای آن برنامه ریزی کردند و شگفت آور که برخی مسوولان سیاسی و دانشگاهی نیز با آنها هم آوا شدند اما دیری نگذشت که معلوم شد تنها یک نفر در آن حادثه کشته شده که انتساب آن به گروههای ناهمراه با انقلاب ، منطقی تر به نظر می رسد. اکنون 5سال از آن حادثه گذشته است . عده ای که می ترسند خیلی زود از حافظه سیاسی جامعه فراموش شوند و به تاریخ بپیوندند ، به هر قیمتی در صدد زنده نگاه داشتن نکات منفی واقعه 18تیر هستند. شاید هم نگرانند که تاریخ ، آنها را عاملان اصلی جنایت بشناسد و خوب می دانند که تاریخ ، داوری بی رحم است . و همین داور بی رحم ، چاره ای ندارد جز آن که چنین بر صفحات خود بنگارد که پاداش تندروی و افراط ، کنار گذاشته شدن از سوی مردم است. حتی همان بخش از مردمی که شاید تبلیغات اغواگرانه عده ای را پذیرفته بودند.
newsQrCode
ارسال نظرات
مدرسه فراتر از نمره

در گفت‌وگوی اختصاصی روزنامه «جام‌جم» با معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش‌وپرورش عنوان شد

مدرسه فراتر از نمره

نیازمندی ها