شادی مردم ایتالیا از استعفای برلوسکنی
سرانجام پس از گمانهزنیهای فراوان سیلویو برلوسکنی، نخست وزیر ایتالیا با تقدیم استعفای خود به رئیس جمهور این کشور تاکید کرد برای همیشه از دنیای سیاست کنارهگیری میکند. وی پیشتر اعلام کرده بود پس از موافقت سنا و پارلمان این کشور با طرح ریاضت اقتصادی اتحادیه اروپا، از سمتش کناره خواهد گرفت. با پذیرش استعفای برلوسکنی، این احتمال وجود دارد که ماریو مونتی، کمیسر سابق ایتالیا در اتحادیه اروپا به عنوان نخست وزیر جدید مسوول تشکیل دولت بشود.
اعلام کنارهگیری برلوسکنی، شخصی که همواره چهرهاش با بحرانهای سیاسی و رسواییهای اخلاقی زیادی همراه بوده، با استقبال و شادی مردم ایتالیا مواجه شد. به گزارش ایسنا، مخالفان برلوسکنی پس از استعفای او به شادی در خیابانهای رم پرداختند و فضای این شهر مملو از شور و شعف مردم و بویژه جوانانی بود که از مدتها پیش پایان دولت برلوسکنی را انتظار میکشیدند.
علاوه بر مردم ایتالیا،بسیاری از سیاستمداران نیز از این استعفا استقبال کردند. باراک اوباما، رئیسجمهور آمریکا رویکار آمدن دولتهای جدید در ایتالیا ویونان را گامی به سوی آرامش بازارهای مالی خواند و از آن استقبال کرد. وی در حاشیه نشست سران اَپک در هونولولو، مرکز ایالت هاوایی عنوان کرد: هر دو کشور برابر اصلاحات ساختاری که قرار است اعتماد سهامداران را برگرداند، از خود قاطعیت نشان دادند. زیگمار گابریل، سیاستمدار حزب سوسیال دموکرات آلمان نیز اقدام برلوسکنی را پیامی با اهمیت به اروپا خواند و گفت: مردم ایتالیا با این اقدام آسایش خواهند داشت. بسیاری در ایتالیا به خاطر برلوسکنی شرمسار بوده و خجالت میکشیدند. کلاوس ارنست، از حزب چپ آلمان نیز کناره گیری نخست وزیر ایتالیا را خوب دانست ولی همزمان خصوصی سازی گسترده، کاهش دستمزدها و کاهش حقوق اجتماعی را دلیلی برای برپایی شادمانی ندانست.
با کنارهگیری برلوسکنی سوالی که اکنون بیش از پیش مطرح میشود این است که سایههای تاریک اقدامات وی تا کی در این کشور وجود خواهد داشت. طبیعتا این سایه یک شبه ناپدید نخواهد شد و برگزاری هرچه سریعتر انتخابات نیز تنها میتواند کمک ناچیزی به حل این مساله کند.
برلوسکنی نخستین بار در مارس ۱۹۹۴ با شعار «ایتالیا به پیش بتاز» عهدهدار سمت نخستوزیری ایتالیا شد، اما در نهایت با بالا گرفتن اختلافات میان وی واومبرتو بوسی، رهبر حزب لیگ شمالی ایتالیا در ژانویه ۱۹۹۵ مجبور به استعفا شد. برلوسکنی سپس در سال ۲۰۰۱ سمت پنجساله نخستوزیری را برای بار دوم بر عهده گرفت و پس از آن در سال ۲۰۰۸ و پس از استعفای رومانو پرودی، نخستوزیر وقت ایتالیا به دلیل رکود اقتصادی و بحران تراکم زباله در شهر ناپل ایتالیا، برای بار سوم به مقام نخستوزیری رسید. گرچه برلوسکنی پس از استعفای شنبه شب اعلام کرد دیگر برای هیچ سمت سیاسی نامزد نمیشود، اما تحلیلگران میگویند بعید است او بار دیگر وارد این عرصه نشود.
