تراب محمدی در جمع خبرنگاران بیان کرد: قدمت این کاروانسرا به دوره پیش از آمدن مغول به ایران و دوره حکومت ایلخانی میرسد. سیاحان و بازرگانان در قرون مختلف و بخصوص قرنهای دهم و یازدهم هجری قمری هرگاه از کاروانسرای هلاکو عبور کردهاند، در سفرنامههای خود به حتم اشارهای به این کاروانسرا داشتهاند.
او با اشاره به ویژگیهای این بنا، اظهار کرد: این کاروانسرای بزرگ روی بستری سنگی با سنگهای بسیار بزرگ قرمزرنگ بنا شده که در عمل، سکوی زیر بنا را تشکیل میداده است. بنای اصلی سازه، آجری بوده است که روی آن، تزیینات کاشیکاری با نقوش گرهبندی استفاده شده بود.
محمدی با اشاره به مرمتهای انجامشده در این کاروانسرا، به ایسنا گفت: سال گذشته و امسال، با پیگردی و لایهبرداری، بقایای سکوی سنگی و بقایایی از سردر که در سالهای گذشته کاملا تخریب شده بود، دوباره بازیابی شد.
رییس شورای ثبت آثار تاریخی آذربایجان شرقی اضافه کرد: مرمت بنا در مرحله آناستیلوس (دوباره سوار کردن قطعات) است که قطعات ریختهشده روی زمین جمعآوری و با انتقال به کارگاههای مرمت آثار، در محل اصلی نصب میشوند.
کاروانسرای هلاکو که پیش از این با نامهای «الکی» یا «آلاکی» نیز شناخته میشد، در شهرستان مرند در شمال غربی تبریز، مرکز استان آذربایجان شرقی قرار دارد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم