هر چند در مراسم افتتاحیه جشنواره، جواد شمقدری معاون سینمایی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از تدوین آییننامهای خبر داد که طی آن قرار است فیلمهای کوتاه توسط فیلمخانه ملی خریداری شوند، اما کارشناسان اعتقاد دارند هنرمندان این عرصه نیازمند حمایت بیشتری هستند.
فیلم کوتاه اکران نمیخواهد
در همین ارتباط، طهماسب صلحجو، منتقد ثابت جلسات نقد و بررسی فیلمهای کوتاه جشنواره امسال، با تاکید بر اینکه سطح کیفی فیلمها بخوبی نشان میدهد که در این عرصه قدمهای روبه جلویی برداشته شده و فیلم کوتاه درجا نمیزند، درباره راهکارهای حمایت از این آثار میگوید: سینمای حرفهای به اکران نیاز دارد و دلش میخواهد نتیجه عملش را روی پرده ببیند، اما در حوزه فیلم کوتاه به آن مفهومی که در سینمای داستانی و بلند شاهد هستیم، اکران جایی ندارد. بنابراین حمایت از فیلم کوتاه، ساز و کارهای دیگری را میطلبد که مهمترینش اعطای امکانات بیشتر از سوی مسوولان سینمایی به فیلمسازان این عرصه است.
به گفته او توقع اکران برای این نوع سینما انتظار درستی نیست و در عوض همت مسوولان باید بر پربارتر برگزار شدن جشنوارهها، ایجاد پاتوقهای فیلم کوتاه و درگیر کردن دانشکدههای هنری قرار بگیرد.
رشد کیفی و کمی
پرویز شیخطادی که این روزها فیلم «شکارچی شنبه» او روی پرده سینماهاست، در ارزیابی جشنواره امسال فیلم کوتاه میگوید: در این دوره، نسبت به سالهای گذشته، فیلمها از رشد کیفی قابل توجهی برخوردار بودند.
از آنجا که جوانان ما سعی میکنند با ساختن فیلم کوتاه، خواستههای خود را ابراز کنند و مشکلاتشان را به گوش مردم و مسوولان برسانند، این قالب سینمایی رشد کمی خوبی پیدا کرده است.
این داور جشنواره فیلم کوتاه تاکید میکند که نیازهای جوانان در سطح جامعه را میتوان بخوبی از فیلمهای حاضر در جشنواره فیلم کوتاه تهران متوجه شد. او با اشاره به این که قالب فیلم کوتاه نباید به تریبونی برای بیان خواستههای اجتماعی تبدیل شود، میافزاید: ضروری و مهم است که جوانان در جامعه، رسانهای مخصوص خود داشته باشند تا از طریق آن بتوانند خواستههای خود را به گوش مسوولان برسانند. در این صورت دیگر نیاز نیست تا فیلم کوتاه از یک اثر هنری به یک رسانه و تریبون بحث و نظر تبدیل شود.
خلاقیت، نشانه فیلمسازان این دوره
اما حسین سلطانمحمدی یکی دیگر از منتقدان مهمان جشنواره بیست و هشتم با این که تایید میکند فیلم کوتاه به عنوان یک رسانه در دست جوانان قرار گرفته، معتقد است فیلمسازان روشهای تازه و خلاقانهای برای بیان روایت فیلمهای خود انتخاب کردهاند که به ارزشهای هنریشان صدمه نمیزند.
به اعتقاد او تعدادی از فیلمها رنگ و بوی رسانهای داشتند و مثل روزنامهها یا سایتها با تبدیل کردن خبر خاصی به تصویر و فیلم آن را تحلیل کرده و توضیح داده بودند که البته به گفته این منتقد بعضی از آنها موفق و بعضی ناموفق بودند.
در مورد آثار پویانمایی هم این منتقد، رگههای مثبتی از انیمیشنهای کانون پرورش فکری را در آثار برخی فیلمسازان دیده که به اعتقاد او نشان میدهد هنوز هم مرکز ثقل انیمیشن ایران کارهای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است.
سلطانمحمدی تاکید میکند: این که با فیلم کوتاه، جوانان دغدغهها و حرف دلشان را بزنند، نه تنها بد نیست، بلکه در بسیاری از مواقع به آثاری تاثیرگذار بر مخاطب تبدیل میشود.
میثم اسماعیلی / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم