ناسا تا زمانی که نسل آینده فضاپیماهای این آژانس فضایی آماده شود، متکی به کپسولهای فضایی سایوز روسیه خواهد بود که گرچه از نظر بزرگی و تواناییهای عملیاتی به مراتب از شاتلها ضعیفتر هستند، اما تا امروز هیچ حادثهای در زمینه انتقال فضانوردان روس و سایر کشورهای جهان به ایستگاه فضایی بینالمللی نداشتهاند.
بر اساس این گزارش در حال حاضر چشمانداز کاملا روشنی درخصوص برنامههای طولانی مدت سرنشیندار ناسا در فضا وجود ندارد، با این حال استراتژی افزایش شمار فضانوردان به ناسا کمک خواهد کرد که در برنامههای آینده مشکلاتی که سلامت فضانوردان در سفرهای طولانیمدت و همچنین حضور چندین هفتهای در ایستگاه فضایی بین المللی تهدید میکند، به حداقل برساند. سال 2000 ناسا شاهد افزایش حداکثری شمار فضانوردان خود بود. در آن سال حدود 150 فضانورد آماده به خدمت در ناسا وجود داشتند. در آن موقع ناسا بشدت درگیر پرتابهای متوالی شاتلها به فضا و ادامه ساخت ایستگاه فضایی بین المللی بود. اما اکنون شمار آنها به حدود 60 تن کاهش یافته است. ناسا تخمین زده است که به حدود 55 تا 60 فضانورد جدید و تازه نفس تا سال 2016 نیاز دارد و مهمترین وظیفه آنها تا آن موقع ادامه دادن پروژه ساخت و تکمیل ایستگاه فضایی بین المللی خواهد بود. دقیقا با توجه به این برنامه کاری بوده است که شورای تحقیقات ملی آمریکا پس از دریافت درخواست مشورتی ناسا به این آژانس فضایی توصیه کرده است که شمار فضانوردانش کم بوده و باید اقدام به پرورش فضانوردان بیشتری کند.
این گزارش درحالی منتشر شده است که به عقیده برخی کارشناسان، برنامههای فضایی ناسا در دوران پس از بازنشستگی شاتلها تاحدودی نامشخص است. هر چند تا پیش از این بارها اعلام شده است که برنامه اصلی ناسا ادامه اعزام فضانوردان به فضا و تکمیل ایستگاه فضایی تا سال 2020 خواهد بود. قرار است بخش قابل توجهی از این اعزامها به وسیله کپسولهای سایوز روسیه و در ادامه سیستمهای خصوصی حمل و نقل فضایی صورت گیرد.
منبع: NewScientist
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم