سفر به اعماق شهر دقیانوس

خیر، اطلاعاتی در این زمینه نداشتم و اصلا به خاطر واقعی بودن این شهر و اتفاقاتی که در آن رخ داده است بازی در این سریال را پذیرفتم، چون برایم جذابیت زیادی داشت.

شما وقتی بازیگری را به عنوان یک حرفه انتخاب می‌کنی باید به روز باشی و در هر زمینه مطالعه کنی، اگر غیر از این باشد نمی‌‌توانی در کارت موفق شوی. به هر حال بازی در کارهای تاریخی، تحقیقات خاص خود را می‌طلبد. برای همین هم من با تاریخ معاصر خیلی بیگانه نیستم و در این زمینه مطالعاتی داشته‌ام. ضمن این که یک بازیگر باید برای بهتر دیده شدن و ملموس‌‌تر بودن نقش حتما مطالعه داشته باشد.

من در سال 79 برای اولین بار با مهرداد خوشبخت در فیلم تلویزیونی «سفر آخر» همکاری کردم و پس از آن دیگر فرصت همکاری با یکدیگر را نداشتیم تا سریال شهر دقیانوس و به نظرم خوشبخت در این کار یکی از بهترین نقش‌هایش را به من واگذار کرده است.

بله. محسن جیرفتی یک آدم منفی است که برخلاف جهت و هدف خانواده‌اش حرکت می‌کند، اما او در عین حال که آدم منفی‌ای است، برایم شیرین بود.

چون یک خونگرمی خاصی در شخصیت او احساس کردم. جالب است بدانید تکه‌کلام محسن جیرفتی ناموسا بود که بعدا و در تدوین این تکه‌کلام او حذف شد، اما با این همه فکر می‌کنم مخاطبان و بخصوص جیرفتی‌ها به خوبی توانسته‌اند با این نقش ارتباط برقرار کنند.

بله، اما شیرازی‌ها معمولا می‌گویند ناموسا، عندالله.

نمی‌دانم چه بگویم. به نظرم می‌شد بهتر از این هم باشد، اما به خاطر یکسری مسائل عجولانه متاسفانه این شخصیت به جایی که می‌خواستم نرسید.

نزدیک به 9 ماه، چون هم در جیرفت و هم در تهران تصویربرداری داشتیم و از این نظر بسیار پراکنده کار می‌کردیم.

خود مردم جیرفت در این زمینه به من کمک کردند. بسیاری از جوانان جیرفت در زمان تصویربرداری در کنارم بودند و درست ادا کردن کلمات را البته با لهجه جیرفتی به من یاد می‌دادند.

بله. یادم است در سکانس معرفی محسن جیرفتی در وسط میدان شهر به پدرم می‌گفتم ناموسا کلید باغ را به من بده. بعد از گرفتن این سکانس مردم آنجا دورم جمع شده بودند و می‌گفتند شما جیرفت زندگی می‌کردید! به هر حال من سعی خودم را کردم که واقعی و ملموس بازی کنم.

من اصلا برای خودم نقش‌ها را دسته‌بندی نمی‌کنم و سعی می‌کنم نقش‌هایی که دوست دارم را بازی کنم؛ حالا چه مثبت و چه منفی.

نقش‌هایی که ما به ازای بیرونی داشته باشند و همین‌طور دچار اختلالات روانی باشند چون این‌گونه نقش‌ها جای کار زیادی برای بازیگر دارد.

به نظرم نقش‌هایی است که در قصه و کلیت کار تاثیرگذار هستند و این که مخاطب بتواند آن کاراکتر را کشف کند مثل منصور سریال «زیر هشت» که ذاتا چنین ویژگی‌هایی داشت.

این سریال پس از 4 سال بالاخره روی آنتن رفت و باز هم خدا را شکر که این کار پخش شد و به نظرم شهر دقیانوس یکی از متفاوت‌ترین کارهای تلویزیون است. این سریال به هیچ وجه مخاطب را دست‌کم نگرفته است و تمام گروه تلاش داشته‌اند که یک کار آبرومندانه و متفاوت را به‌نمایش بگذارند.

بله. 7 ساله بودم که روی صحنه تئاتر بازی می‌کردم. به‌هرحال تئاتر برای همه بازیگران حرفه‌ای خانه اول است و بزرگ‌ترین معلم. اکنون هم اگر موقعیتی پیش بیاید حتما بازی در تئاتر را ادامه خواهم داد.