گرچه بعد از چند روز تعطیلی، ممکن است امروز خبرهای جدیدی در این ارتباط منتشر شود، اما همین سرگردانی چند روز گذشته، برای هنرمندان این حوزه کافی است تا آنها را به این نتیجه برساند که جشنواره تئاتر فجر آنطور که باید و شاید، از اهمیت چندانی نزد مدیران برخوردار نیست.
اختلاف بین حیدری، دبیر جشنواره سیام فجر و شاهآبادی معاون هنری وزیر ارشاد از ابتدای امسال در ارتباط با تسویهحسابهای مالی دوره گذشته این جشنواره خودش را نشان داد و به اینجا رسید که در زمانی کمتر از 5 ماه تا برگزاری این رویداد بزرگ، به چالشی بزرگ تبدیل شود.
نگرانی هنرمندان
اختلافهای پیش آمده در مدیریت تئاتر کشور، نگرانیهای بسیاری را نزد هنرمندان این عرصه پدید آورده است که آن را در نامهای به مسوولان معاونت هنری وزارت ارشاد و مرکز هنرهای نمایشی عنوان کردند. آنان در این نامه خواستار آن شدند تا دلایل استعفای محمد حیدری و نحوه برگزاری جشنواره امسال تئاتر فجر مشخص شود.
سیاوش تهمورث، از کارگردانان و بازیگران پیشکسوت تئاتر کشور در این باره میگوید: وضعیت پیش آمده گویای این واقعیت است که هنرهای نمایشی کشور جایگاه چندان مهمی نزد مدیران ارشاد ندارد، وگر نه اینگونه راحت نمیگذاشتند چنین اتفاقهایی بیفتد و لااقل وظیفه خود میدانستند پس از یک هفته، پاسخگوی نگرانیهای ما باشند.
قطبالدین صادقی، از دیگر چهرههای قدیمی هنرهای نمایشی کشور نیز با اشاره به اینکه اگر مدیران معاونت هنری با دبیر جشنواره اختلاف داشتند، بهتر بود همان ابتدای سال این مشکل را حل میکردند، میافزاید: در برگزاری یک رویداد مهم مثل جشنواره تئاتر فجر، همه مدیران و مسوولان باید در کنار هم قرار بگیرند، نه اینکه مقابل هم بایستند. در چنین شرایطی این تئاتر کشور و هنرمندان و علاقهمندان این عرصه هستند که آسیب اصلی را میبینند.
محمد عاقبتی، از کارگردانان جوان تئاتر ایران هم با اشاره به اینکه ناهماهنگی بین مدیران به هیچ وجه قابل قبول نیست، میگوید: اعتبار جشنواره فجر متعلق به تئاتر و هنرمندان است و نباید چنین اتفاقاتی در این عرصه بیفتد.
وی با اشاره به اینکه در تمام جهان، یک سال قبل از هر جشنواره تئاتری، جدول اجراهای آن بسته میشود، میافزاید: این در حالی است که کمتر از 5 ماه تا برگزاری سیامین دوره جشنواره تئاتر فجر، نهتنها دبیر آن استعفا داده، بلکه سیاستها، برنامهها و رویکردهای آن نیز چندان مشخص نیست.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم