خودمان را بیشتر دوست داشته باشیم

از سوی دیگر افزایش حملات و سکته‌های قلبی و مغزی،نارسایی‌های ریوی، سقط جنین، ابتلا به انواع سرطان و عوارض روحی و روانی از جمله بد خلقی‌های عصبی، سرگیجه و سردرد ارمغان آلودگی هوا برای پایتخت‌نشین‌هاست.

از همه اینها گذشته بی‌توجهی اکثریت ما نسبت به شیوه زندگی‌مان، ما را با خیل عظیمی از بیماری‌های مزمن روبه‌رو ساخته است تا جایی که روز گذشته محمدباقر لاریجانی، رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران گفته است: 25 درصد مردم تهران حداقل به یکی از ریسک فاکتور های بیماری‌های ترس دچار است و نه تنها آمار مبتلایان به بیماری‌های مزمن یعنی اختلال در فشار خون، قند خون و دیابت بشدت در تهران و حتی در کل کشور افزایش یافته است، بلکه شیوع بالای سرطان و کاهش سن ابتلا به این بیماری سخت و پر هزینه در کشور باعث شده برخی متخصصان سرطان‌شناسی از اصطلاح سونامی سرطان برای نشان دادن شدت خسارات جانی و مالی این بیماری در کشور استفاده کنند.

حال در چنین وضعیتی راه چاره برای آنانی که به هر دلیل می‌خواهند در این شهر پر دود به زندگی‌شان ادامه دهند چیست؟ به نظر می‌رسد در شرایط کنونی راهی جز تغییر روش زندگی روزمره برای کنترل این وضعیت وجود ندارد. به بیان دیگر از این پس هر گلی زدیم به سر خودمان زده ایم. یعنی باید از اصلاح رژیم غذایی‌مان شروع کنیم، مصرف غذاهای آماده و فست‌فود‌ها را به حداقل کاهش بدهیم و غذاها، میوه و سبزیجات تازه را جزو وعده‌های اصلی روزانه قرار دهیم.

از سوی دیگر از یک ورزش سبک روزانه حداقل پیاده‌روی غافل نشویم، چراکه تاثیر ورزش منظم روزانه در حفظ سلامت صددرصد است،‌ علاوه بر این حتی‌المقدور به بهانه‌های کوچک در ساعاتی که آلودگی هوا زیاد است از منزل خارج نشویم. بعلاوه تا آنجا که می‌شود کمتر با خودروهای شخصی در ساعات پر ترافیک تردد کنیم. در عین حال یادمان نرود که امید به زندگی و برخورداری از حداقل شادی در زندگی، حتی به بهانه‌های ساده‌ای که در کانون کوچک خانواده نیز یافت می‌شود، می‌تواند تداوم داشته باشد. در یک کلام آن‌که ما باید خودمان را بیشتر دوست داشته باشیم.

پونه شیرازی / گروه جامعه