انقلاب مصر ، فرزندانش را فریفت

به گزارش ایسنا، روزنامه زوددویچه آلمان در تحلیلی که به قلم "توماس آویناریوس" با اشاره به نقش بحث برانگیز ارتش بعد از سقوط حسنی مبارک، رئیس جمهوری سابق مصر نوشته است: "قیام‌ شش ماه گذشته مردم مصر علیه رژیم حسنی مبارک در حالی صورت گرفت که انقلابیون این کشور قبل از هر چیز تغییرات سیاسی، اقتصادی و تغییر در روابط  حکومت و مردم را سرلوحه خواسته‌های خود قرار داده بودند. آزادی و تحقق عدالت یکی از شعارهای اصلی تظاهرکنندگان مصری بود.

البته واژه‌ انقلاب و به دنبال آن دموکراسی در کشورهای عربی تنها کلمه‌ای است که به سهولت بر زبان آورده می‌شود. در تونس و مصر تغییر ساختارهای مستبدانه این کشورها تاکنون روندی نیمه تمام داشته است و در لیبی و یمن مردم این کشورها همچنان هدف حمله رژیم‌های مستبد قرار می‌گیرند.

به طور کلی باید گفت که بررسی جنبش‌های تاریخی نشان می‌دهد که عاملان اصلی قیام و شورش‌ها، فریب آمال و آرزوهای خود را می‌خورند، چرا که هسته هر انقلابی این امید و آرزوست که سیستم جدید بهتر از قدیم است. انقلاب مصر نمونه‌ای از انقلابهای اخیر صورت گرفته در کشورهای عربی است که بررسی شرایط آن در مقایسه با خواست واقعی مردم و یا همان انقلابیون حاکی از آن است که این انقلاب نمی‌تواند جز در مواردی محدود و سطحی آمال قیام کنندگانش را برآورده سازد.

به عبارت دیگر گرچه ارتش به عنوان عامل پیروزی‌بخش این انقلاب توانست ملت مصر را در برابر حسنی مبارک نجات دهد اما هنوز تغییرات واقعی و دموکراتیک در این کشور تحقق پیدا نکرده است.

یکی از سوالاتی که در ارتباط با سکون در روند تحولات کشورهای عربی و مخصوصا مصر بعد از سقوط رژیم‌های مستبد مطرح است این است که نقش واقعی ارتش در مصر چیست؟

مصر بعد از جمال عبدالناصر یک رژیم نظامی بوده است که افسران سابق آن با روسای دولت ارتباط دوسویه و تنگاتنگی داشته‌اند.

این مساله تاکنون به همین شکل باقی مانده است، به گونه‌ای که تاکنون این ژنرال‌های انقلابی مصر هستند که پارلمان جدید این کشور را انتخاب کرده و قانون اساسی این کشور را می‌نویسند.

البته ژنرال‌های یونیفرم پوش مصر همچنان پشت پرده به نام مردم از آمریکا سلاح می‌خرند بدون آنکه نگاهی به بودجه دفاعی خود داشته باشند.

به نظر می‌رسید که سقوط رژیم مبارک در مصر تغییرات بسیاری را به وجود آورد اما مشاهده و بررسی واقع بینانه مسائل حاکی از آن است که حداقل در ارتش همه چیز به شکل سابق باقی مانده است.

همچون سابق کسانی که مدعی اصلی انقلاب مصر هستند حفظ منافع و موقعیت خود را پیش شرطی برای هر گونه تغییرات دموکراتیک می‌دانند.

نیروهای امنیتی نیز که در دوران مبارک ستون‌های نگهدارنده‌ رژیم وی بودند در دوران پس از وی نیز به روند سابق ادامه می‌دهند.

تا زمانی که سوال بر سر نقش واقعی ارتش در اتهامات ارتشاء و رسوایی‌های مالی رژیم مبارک روشن نشود انقلاب مصر هرگز نمی‌تواند منجر به تحقق یک جامعه کاملا دموکراتیک شود.

البته غرب نیز که خود را حامی انقلاب مصر معرفی کرد پیش شرط‌هایی را برای حمایت از این انقلاب تعیین کرد که عدم تغییر موضع این کشور در برابر اسرائیل، محدود کردن افراطیون، روابط اقتصادی متقابل و احترام به حقوق زنان و مسیحیان از پیش شرط‌های آن بود. البته غرب این تضمین‌های خود را از مقامات نظامی ارتش مصر گرفت و نه مردم انقلابی مصر. از این رو می‌توان گفت که غرب نیز که از انقلاب کشورهای عربی و از جمله مصر حمایت کرد هنوز این سوال را مطرح نکرده است که نقش واقعی ارتش چیست.

البته در ادامه راه تحقق جدی دموکراسی در مصر، مطمئنا ارتش این کشور و حامیان آنها در غرب با مشکلات بسیار و جدی تری رو به رو خواهند شد."