اینکه هزینههای میلیاردی در لیگ برتر فوتبال و حتی در لیگ دسته یک تا چه حد در خدمت فوتبال ملی ایران است در بحث ما نمیگنجد، بلکه آنچه در این میان و در آستانه فرارسیدن فصل جدید این رقابتها میتواند مورد توجه واقع شود چگونگی حضور این تیمها در فصل نقل و انتقالات بود. مشخص است هرچه حضور یک تیم در 44 روز هیجانانگیز نقل و انتقالات پر رنگتر باشد نشان میدهد که تیم مورد نظر اهداف بزرگی را مد نظر دارد و با تکیه بر منابع مالی خود برای رسیدن آن حرکت میکند.
اما واقعیتی که در لیگ برتر در سالهای اخیر جلوهگر بوده و خاص فوتبال ایران هم نیست، جدال نابرابر تیمها در طول فصل نقل و انتقالات است که این وضعیت در طول فصل به خوبی هویدا میشود. این جنگ نابرابر را طی سالهای گذشته غلامحسین پیروانی سرمربی وقت فجر سپاسی با ادبیات خاص و شیرین خود بارها مطرح کرد. به هر حال امسال نیز گرچه روزهای نقل و انتقالات تحت تاثیر قانون سقف قراردادها و بحثهای حاشیهای آن قرار داشت، اما به هر شکل با پایان این روزها و با توجه به میزان پولیهایی که بین باشگاهها و بازیکنان رد و بدل شد میتوان 18 تیم شرکتکننده در لیگ را به 4 گروه تقسیم کرد.
در گروه اول سپاهان، ذوب آهن، تراکتورسازی، پرسپولیس، استقلال و حتی به نوعی داماش گیلان قرار میگیرند. 6 تیمی که نشان دادند با شُل کردن سرِ کیسه، قهرمانی را نشانه رفتهاند. گرچه برای داماش تیم کم تجربه مهدی دینورزاده و امیر عابدینی قدری دور از ذهن مینماید که سودای قهرمانی (حداقل در این فصل را) داشته باشد. با این حال خریدهای داماش گیلان بیانگر این است که مدیرعامل اسبق پرسپولیس دستکم کسب سهمیه لیگ قهرمانان آسیا را نشانه رفته است. به هر شکل این تیمها را میتوان پرهزینهترین تیمهای لیگ یازدهم دانست و طبق گفته علی فتحاللهزاده سرپرست باشگاه استقلال، برخی تیمها بین 15 تا 20 میلیارد تومان برای این رقابتها کنارگذاشتهاند و کیست که نداند منظور مرد همهکاره آبیها تیمهای فوق نیستند. البته استقلال و پرسپولیس بنا بر ادعای مدیران این باشگاه در فصل گذشته حدود 10 میلیارد تومان هزینه کردند، اما به نظر میرسد امسال قدری داستان، حداقل برای آبیها متفاوتتر است. جذب بازیکنان سرشناسی همچون ولید علی، جاسم کرار، مهدی رحمتی، آندرانیک تیموریان، خسرو حیدری و فریدون زندی در خوشبینانهترین حالت با در نظر گرفتن سقف قرارداد که برای بازیکنان ملی پوش به بالای 450 میلیون تومان هم میرسد حدود 3 میلیارد تومان آب خورده است. اضافه کنید به این ارقام هزینه جذب مربی سرشناس آلمانی میشاییل هنکه را. این فاکتورها نشان میدهد فتحاللهزاده نه تنها از جدایی 13 بازیکن لطمهای را متوجه تیم خود نخواهد دید که قصدی جز اولی و به زیر کشیدن تیمهایی چون سپاهان از کورس قهرمانی ندارد.
ذوب آهن اصفهان نیز با وجود اینکه محمدرضا خلعتبری شاه مهره خود را از دست داد با این حال جذب هوارمحمد با رقمی که گفته میشود فراتر از سقف قرارداد است و همچنین اضافه شدن نفراتی همچون داوود حقی هافبک دونده و شوتزن صبای قم، در عین حفظ ترکیب فصل گذشته بازهم در قامت یک تیم متمول و مدعی گام به لیگ یازدهم میگذارد. درست مثل سپاهان که با وجود از دست دادن مهرههایی چون ابراهیم توره، خسرو حیدری، مهدی رحمتی، هادی عقیلی و احسان حاج صفی، همچنان یک مدعی جدی به حساب میآید. گرچه به طور طبیعی سپاهان به دلیل در مظان اتهام بودن به عنوان پرخرج ترین تیم سالهای اخیر، امسال هزینههای خود را کاهش محسوسی داد، اما زردپوشان حاشیه زایندهرود باز هم مدعی قهرمانی هستند. این را اندوختههای دو فصل گذشته این تیم و حضور یک دو جین بازیکن مطرح در تیم لوکا بوناچیچ نشان میدهد.
حکایت پرسپولیس هم مشخص است، گرچه حبیب کاشانی اعلام کرد که تنها با 20 میلیون تومان فصل نقلوانتقالات را شروع کرده و مثل برخی (اشاره به فتحاللهزاده) چک شخصی به بازیکنان نداده است، اما به هر ترتیب این تیم حداقل همیشه مدعی قهرمانی به شمار میرود. با توجه به کمبود بازیکن خبره در ترکیب فصل گذشته این تیم و اضافه شدن تنها 2 ستاره به نام علی کریمی و مهرداد اولادی، باز هم حبیب کاشانی یکی از بازندههای فصل نقل و انتقالات بود، اما به قول همایون شاهرخی پیشکسوت فوتبال، شیر همیشه شیر است و نمیتوان به راحتی از کنار نام سرخپوشان گذشت.
به طور قطع و یقین، دیگر تیم پر هزینه فصل نقل و انتقالات داماش گیلان بود. امیر عابدینی با جذب بازیکنانی همچون محمد محمدی، مهدی مهدویکیا، ابوذر رحیمی، میلاد زنیدپور و محمد غلامی نشان داد لقمه گلوگیری برای همه مدعیان خواهد بود و مدیرعامل بلندپرواز داماش رویاهایی در سر میپروراند، رویاهایی که میتواند کسب سهمیه لیگ قهرمانان آسیا باشد. درست مثل تراکتورسازی که در لیگ دهم تا یک قدمی کسب سهمیه لیگ قهرمانان پیش رفت و امسال با قلعهنویی و خریدهای میلیونیاش، قله قهرمانی را نشانه رفته است. هر چه هم قلعهنویی بگوید قولی برای قهرمانی شاگردانش نداده است به خرج کسی نمیرود چون قرائن و شواهد چیز دیگری را نشان میدهند.
تیمهایی چون سایپا با مجید صالح و حفظ مهاجم شماره یک تیم ملی کریم انصاریفرد، شاهین بوشهر با حمید درخشان و جذب نفرات شاخصی چون وحید طالبلو، مس کرمان تیم پرقدرت فصل گذشته، امسال بدون لوسیانو ادینهو، فولاد با مجید جلالی و خط حمله زهردارش یعنی رضا نوروزی و آرش افشین، تیمهایی هستند که 10، 12 میلیارد تومان برای لیگ و البته کسب سهمیه آسیایی کنار گذاشتهاند. این تیمها به خود میبالند که دستکم ترکیب فصل گذشته را حفظ کردهاند و با قرار گرفتن در گروه دوم مترصد استفاده از فرصتهای ایجاد شده در لیگ یازدهم هستند.
در گروه سوم تیمهای صنعت نفت آبادان، راه آهن، ملوان و صبای قم قرار میگیرند. تیمهایی که با اندوخته حدودا 6 میلیاردی به لیگ یازدهم گام میگذارند و نه به سهمیه آسیایی فکر میکنند و نه سقوط را شایسته خود میبینند.
و سرانجام گروه چهارم که کمتر از 5 میلیارد تومان هزینه میکنند، تیمهای مس سرچشمه، فجر سپاسی، شهرداری تبریز و نفت تهران، گروه آخری را تشکیل میدهند که حداقل میزان هزینه کرد آنها نشان میدهد باقی ماندن در لیگ هدف بزرگ آنهاست البته همانطور که گفتیم این جمعبندی تنها بر اساس میزان هزینه کرد تقریبی تیمهاست اما یادتان باشد هر چقدر پول بدهید آش خواهید خورد.
در اینجا نگاهی میاندازیم به وضعیت ترکیب 18 تیم لیگ برتری.
رضا پورعالی / امید توفیقی ـ گروه ورزش
جهت بزرگ دیدن جدول فوق بر روی آن کلیک نمایید
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم