استاد سلیمانی را با تمام وجود باور کردم

خبری نیست. برای چند کار صحبت کرده‌ام، اما هنوز قطعی نشده.

اتفاقا اهمیت کارها برایم بیشتر شده. شاید یک زمانی آن هم در ابتدای کارم و به دلیل انتخاب شدنم خیلی نقش‌ها برایم اهمیتی نداشتند، اما حالا هم انتخاب می‌کنم و هم نقش‌ها برایم مهم هستند. من فکر می‌کنم نقش‌هایم 2 دسته هستند یا بشدت از آنها دفاع می‌کنم و دوستشان دارم مثل غریبانه، مشق عشق و جابربن حیان یا اگر خوب نبوده‌اند از مردم عذرخواهی کرده‌ام.

اجازه بدهید اسم نبرم چون، به هر حال عوامل آن کارها جزو دوستانم هستند.

بله، برای همین هم 4 ماه کار نکردم و ناراحت هم نبودم. اگر قصه خوب به دستم نرسد هرگز کار نخواهم کرد.

طبیعی است و حرف‌تان را قبول دارم، اما به هر حال باید کارهایی را انجام دهم که بتوانم بعدها از آنها دفاع کنم. من حاضرم کمتر بخورم، دیرتر بخوابم، اما کار درست و حسابی انجام دهم.

ببینید ما یک تاریخ 8 ساله جنگ داریم که نمی‌توانیم آن را نادیده بگیریم و از آن فرار کنیم. در ضمن مردم این کشور همگی متاثر از این ماجرا هستند، حتی کودکی که امروز به دنیا می‌آید. به هر حال ما نه‌تنها نباید منکر این موضوع شویم، بلکه باید مشوق زنده نگاه داشتن آن هم باشیم. در ضمن فراموش نکنید که من نقش منفی هم بازی کرده‌ام، مانند نقشی که در سریال غریبانه یا فاصله‌ها داشتم.

چرا. نقش منفی هم به من پیشنهاد می‌شود اما معمولا شخصیت‌های قابل‌ پردازشی نیستند و با تصورات من نمی‌خواند. نقش‌هایی که من می‌پذیرم باید یک‌سری شرایط داشته باشند که بتوانم به آنها نزدیک شوم و مثبت یا منفی بودن آنها برایم فرقی نمی‌کند. ضمن این که در سال‌های اخیر، نویسندگان ما دیگر شخصیت‌های تک بعدی صرف که مثلا منفی منفی یا مثبت مثبت باشند را خلق نمی‌کنند و با سطح سلیقه مردم جلو می‌روند. برای مثال امروزه دیگر محمد منصوری در پناه‌ تو برای مردم باور کردنی نیست.

بله، چون هم سطح سواد بصری او بالا رفته و هم شعور و دانش اجتماعی‌اش بیشتر شده است. الان دیگر فیلم یا سریال ضعیف را مردم نگاه نمی‌کنند.

من پیش‌تر با آقای سهیلی‌زاده در سریال فاصله‌ها همکاری کرده بودم و خیلی دوست داشتم دوباره با ایشان کار کنم. برای همین وقتی این نقش به من پیشنهاد شد با کمال میل پذیرفتم. در ضمن زمانی این کار به من پیشنهاد شد که تازه از سفر حج برگشته بودم و موهایم بسیار کوتاه بود.

خیر. طرح اولیه آن کامل نوشته شده بود، اما فـــقــط 7 قسمت از فیلمنامه نوشته و آماده بود و بقیه در طول کار به دستمان می‌رسید.

به نظرم قصه سراب خیلی امروزی و خوب نوشته شده بود و به نوعی معضل امروز جامعه‌مان را مطرح می‌کرد. مشکلاتی که نخبگان دانشگاهی ما با آن مواجه هستند. متاسفانه برای دانشجویان نخبه کشور، شرایط تحقیق و پژوهش به درستی مهیا نیست و آنها برای ادامه تحصیل به کشورهای خارجی می‌روند و در آنجا به ادامه تحصیل می‌پردازند که این مساله یک فاجعه بزرگ برای کشور ما محسوب می‌شود.

خیر. سلیمانی آدم اصولگرایی است. اصولگرا به این معنا که اعتقادات مذهبی و اجتماعی‌ برایش کاملا جدی هستند و بشدت پایبند آنهاست و وقتی هم می‌بیند حق دانشجویان دارد ضایع می‌شود با یک سیاسی‌کاری پای مصنوعی‌اش را بیرون می‌آورد و می‌گذارد روی میز و می‌گوید مجوز آمدن بچه‌ها را به دانشگاه با همین یک پایم هم می‌توانم پس بگیرم. به هر حال گاهی مجبور می‌شویم شعار هم بدهیم. هرچند معتقدم شعار خلاصه شده یک جریان اعتقادی است.

خیر. ولی این مساله کاملا اجتناب‌ناپذیر است.

می‌تواند دغدغه خیلی از آنها باشد، چون به هر حال تعداد دانشجو در کشور ما بسیار زیاد است. ضمن این که فضای دانشجویی و دانشگاهی ما در حال حاضر فضای مبهمی است. البته قصه فاصله‌ها می‌توانست همه را جذب کند، چون بیانگر شکاف نسل‌ها بود، ولی سراب قشر دانشجویی را هدف قرار داده است. به هر حال به نظرم این سریال توانسته تاثیر خودش را بگذارد و همین که الان من پیش شما هستم یعنی این که سراب توانسته حرفش را بزند.

خیر. به نظرم از یک تلنگر بیشتر بوده است و توانسته خیلی از مسائل پشت پرده را بیان کند. این یعنی چندین گام جلوتر از کلیشه‌های معمول حرکت کردن و رسیدن به هدف.

چون دلم می‌خواست با کارهای گذشته‌ام متفاوت باشد، البته آقای سهیلی‌زاده هم به عنوان کارگردان خیلی مرا راهنمایی کردند. مثلا من خیلی تلاش کردم لحن صحبت کردنم، رفتارم و حتی نوع نگاه کردنم متفاوت باشد و این که بتوانم در لحظه‌های مختلف تغییراتی ایجاد کنم.

متغیر بازی کردن در لحظه‌های مختلف هدف اصلی من برای اجرای این نقش بود و دلم می‌خواست یک نمونه خوب و امروزی از یک استاد واقعی که به دانشجویانش توجه دارد به معرض نمایش بگذارم.

بله. به نظرم همه جوانان این سریال خوب بازی کرده‌اند و همگی در حد خودشان انرژی گذاشته‌اند. معمولا سهیلی‌زاده انتخاب‌های خوبی دارد و کمتر دچار اشتباه در این مورد می‌شود. برای همین هم در اکثر کارهایش جوانان پرانرژی‌ای را به سینما و تلویزیون معرفی کرده است.

چند سالی است که قشر دانشجو و کلا فضای جامعه، فضای سیاسی شده است که این مساله فی‌النفسه، اتفاق خوبی است. منتها چون اختلاف سلیقه وجود دارد، مشکلاتی هم پیش می‌آید که این مساله در همه جای دنیا وجود دارد. دانشجوی نخبه حق دارد اگر نسبت به تحقیقاتش بی‌مهری شود اعتراض کند و این مساله کاملا طبیعی است و حال دکتر سلیمانی به عنوان تریبون مثبت و اصلی قصه می‌خواهد کاری کند که این دانشجویان به خواسته‌های مشروعشان برسند. حالا نمی‌دانم این جریان، روی لبه تیغ حرکت کردن است یا خیر و این که مخاطبان به چه میزان به رسانه ملی اعتماد دارند. به هر حال اگر افرادی این سریال را سفارشی می‌دانند یا قصه آن را به سخره می‌گیرند دیگر مشکل خودشان است.

بله، قطعا. اگر غیر از این بود اصلا سراب ساخته نمی‌شد و من هرگز این نقش را بازی نمی‌کردم.

استاد سلیمانی یک‌سوم حسن جوهرچی است، یک‌سوم متن و یک‌سوم سهیلی‌زاده و ترکیب اینها باهم شده نقشی که دارید در قاب تلویزیون از من می‌بینید، خوشحالم که توانسته‌ام حرف عده‌ای از دانشجویان نخبه کشورم را به این وسیله بزنم و مشکلاتشان را مطرح کنم.

من هم مانند او به فعالیت‌های جمعی و همین‌طور جوانان علاقه‌مندم. برای همین هم دوست داشتم این نقش را بازی کنم. من استاد سلیمانی را با تمام وجود باور کردم.

به هر حال بازی در کلوزآپ و نمای بسته آسان نیست، اما حالا دیگر به نوع کار سهیلی‌زاده عادت کرده‌ام.

بله. حداقل از عکس‌العمل‌هایی که تا به حال از مردم و قشر دانشگاهی دریافت کرده‌ام می‌توانم در این مورد جواب مثبت بدهم.