چنین افرادی معمولا نگرش و قضاوتهای منفی و غیرمنصفانه درباره دیگران دارند و به نوعی از رفتارها سوءتعبیر میکنند. این رفتار پیشداوری تا حدی خطرناک است که نهتنها در مورد دیگران مطرح میشود، بلکه خود فرد هم از این قضاوتهای جاهلانه در امان نیست. فردی که مدام به خود میگوید «من نمیتوانم» و «از عهده انجام این کار برنمیآیم»، پیش از انجام کار درباره خودش قضاوت نادرست کرده و همین امر اثر منفی در ضمیر ناخودآگاهش میگذارد. همین امر، اعتماد به نفس او را نیز پایین میآورد. در واقع پیشداوری و از پیش قضاوت کردن درباره خود و دیگران نوعی تصورات غالب هستند که تصورات منفی را پشتسر هم ردیف میکنند و فرد مبتلا به آن، عادت میکند همه چیز و همه کس را با دید منفی نگاه کند و جنبه منفی قضیه را بنگرد و همواره قسمت خالی لیوان را نظارهگر است.
اگر میخواهید به همه چیز مثبت نگاه کنید و روحتان از سلامت برخوردار باشد، به محدودیتها و سانسورهایی که خودتان ایجاد میکنید، دقت کنید و برای غلبه بر آنها این تمرینات را انجام دهید: ساعتی را در روز بدون پیشداوری درباره مسائل و افراد سپری کنید و اجازه دهید همه چیز بدون پیشداوری شما اتفاق بیفتد. وقتی به یک وسیله یا حتی یک گل نگاه میکنید، درباره زیبایی یا عدم زیبایی آن قضاوت نکنید، فقط نگاه کنید یا وقتی کسی حرف میزند، حرفهایش را برای خودتان واکاوی نکنید، بلکه فقط به حرفهایش گوش دهید و تنها شنونده باشید. آگاهی از چگونگی پیشداوری و سانسور کردن موضوعات و افراد میتواند باعث از بین رفتن این موانع شود. یکی دیگر از راهکارهای موثر پیشداوری غیرآگاهانه، تظاهر به پیشداوری نکردن است. مشکلی را که دارید قبول نکنید و وانمود کنید که مشکلی ندارید. به مرور زمان این حالت از ذهن ما از بین میرود و دیگر دست به قضاوت
زودهنگام نمیزنیم.
پروانه غفاری
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم