محو شدن نقش برجسته زن ایران‌باستان

عضو شورای مرکزی انجمن هم‌اندیشان جوان شهرستان کازرون در گفت‌وگو با مهر گفت: در این شهرستان 10 نقش برجسته مربوط به دوران تاریخی و باستانی وجود دارد که 9 نقش برجسته مربوط به ساسانیان و یک نقش برجسته هم مربوط به دوره اسلامی است.

محسن عباسپور افزود: از ویژگی‌های منحصر به فرد نقش برجسته‌های کازرون وجود 3 نقش برجسته است که در آن تصاویری مربوط به زن در ایران باستان حجاری شده است؛ موردی که تقریبا در آثار تاریخی ایران بندرت مشاهده می‌شود.

وی ادامه داد: این سه نقش که در 3 نقطه متفاوت از شهرستان کازرون قرار دارند نقش‌های قندیل، بهرام و پریشو هستند.

عضو شورای مرکزی انجمن هم اندیشان جوان شهرستان کازرون اظهار کرد: هر سه این نقوش در محوطه‌هایی قرار دارند که حفاظت مستقیم و مداومی از آنها صورت نمی‌پذیرد و بجز سرکشی‌های موردی توسط یگان حفاظت، اقدام حفاظتی دیگری از آنها نمی‌شود و به طور حتم در معرض خطرهای مختلفی بویژه عوامل انسانی و همچنین فرسایشی قرار دارند.

وی گفت: در این میان البته وضعیت نقش پریشو از 2 نقش برجسته دیگر بدتر بوده و صدمات زیادی که به نظر می‌رسد ناشی از عوامل فرسایشی باشد به نقش وارد شده که چنانچه سریع‌تر اقدامات اساسی در این زمینه صورت نگیرد نمی‌توان آینده خوبی برای این گنجینه تاریخی متصور شد.

عباسپور اظهار کرد: نقش برجسته پریشو برای نخستین بار سال 85 کشف و توسط عمادالدین شیخ‌الحکمایی از پژوهشگران تاریخی وجود چنین نقشی اعلام شد و از آن زمان تاکنون گرچه برخی پژوهشگران، تحقیقات ابتدایی را درخصوص وضعیت این نقش انجام داده‌اند، اما فعالیت جدی تحقیقاتی درخصوص این نقش برجسته و برخی دیگر آثار تاریخی نزدیک به آن، از جمله قلعه و گور دخمه‌ای که در فاصله کوتاهی از آن قرار دارند انجام نشده است.

وی ادامه داد: از طرفی فقدان هرگونه فعالیت حفاظتی ویژه مانند محصور کردن، نمونه‌ب‌رداری و اسکن نقش و... این نگرانی را به وجود آورده که در صورت تداوم این وضعیت، رفته‌رفته این حجاری منحصر به فرد از دیواره‌ای که بر آن واقع شده محو شده و تمام حرف‌هایی را که می‌تواند برای تاریخ داشته باشد با خود از میان ببرد.

وی افزود: این نقش برجسته از انگشت شمار آثار باستانی است که در مجاورت تالاب پریشان ایجاد شده و همراه سایر آثار پیرامونی‌اش می‌تواند حرف‌های فراوانی درخصوص نوع ارتباط جوامع انسانی در دوران باستان با تالابی که امروزه آن را پریشان می‌نامیم، داشته باشد.

وی گفت: براساس مطالعات ابتدایی که توسط پژوهشگران تاریخی روی نقش صورت گرفته مشخص شده این نقش، تصویر یک زن بوده که حجاری آن مربوط به اواخر دوره ساسانی یا اوایل دوره اسلامی است و نقش در ناحیه صورت، پاها و یکی از دست‌ها آسیب‌های جدی دیده و در این قسمت‌ها کاملا از بین رفته، اما دست راست، نیم تنه و بخشی از دست چپ آن همچنان سالم بر جای مانده است.