ایجاد90هزار هکتار تاغ زار در سمنان

سید حسن میرعماد در گفتگو با مهر به مناسبت روز جهانی مقابله با بیابان زایی گفت: 20 منطقه به عنوان کانون بحرانی فرسایش بادی در این استان شناسایی شده است که باید برای آن چاره‌ای اندیشیده شود.

وی با اشاره به اینکه تاکنون 320 هزار هکتار طرح بیابان زدایی برای اراضی استان تهیه شده است ، گفت: این طرح ها حدود 140 هزار هکتار از سطح کانون های بحرانی را پوشش می دهد.

به گفته میرعماد، عملیات بیابان زدایی در سال گذشته با اعتبار مصوب سه میلیارد و 900 میلیون ریال در اراضی استان سمنان  شامل نهال کاری، آبیاری و مراقبت ، مدیریت جنگل های دست کاشت ، کنترل هرز آب و حفاظت و قرق به اجرا در آمده است. برای اجرای طرح های بیابان‌زدایی در سفر سوم هیئت دولت به سمنان، 250 میلیارد ریال اعتبار مصوب شد.

مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان سمنان افزود: امسال مرحله نخست اجرای این طرح هاست و با اختصاص اعتبارات پیش‌بینی شده گامی بزرگ و اساسی در راستای اجرای طرح‌ها برداشته می‌شود.

میرعماد گفت: از این محل سالانه 50 میلیارد ریال به استان سمنان اختصاص می‌یابد که 70 درصد آن از محل اعتبارات ملی و 30 درصد دیگر از محل اعتبارات استانی تامین می شود.

وی اضافه کرد: در سفر دور نخست هیئت دولت نیز 15 میلیارد ریال اعتبارات ملی و در سفر دور دوم پنج میلیارد ریال برای اجرای طرح‌های بیابان‌زدایی در سمنان اختصاص یافت که این طرح‌ها به طور کامل عملیاتی شده است.

استان سمنان دارای اقلیم خشک و نیمه خشک است

میرعماد با اشاره به اینکه سطح بسیار زیادی از اراضی استان سمنان به خصوص در نواحی مرکزی دارای پوشش بسیار کم و ضعیف است، گفت: این استان به علت دوری از منابع رطوبتی دارای اقلیم خشک و نیمه خشک است.

وی افزود: نیمی از اراضی استان سمنان فاقد پوشش گیاهی است که این اراضی بیشتر در بخش‌های جنوبی و جنوب شرق استان مثل کویر حاج علیقلی و شق بیارجمند و... قرار دارد و شامل شوره‌زار، کفه ‌های رسی و نمکی، سنگ‌لاخ، اراضی بلند و ناهمواری‌های ماسه‌ای است.

به گفته میرعماد ، به علت بهره‌برداری‌های بی‌رویه از منابع زیستی نظیر مراتع، جنگل‌ها و ذخایر آب زیرزمینی و تبدیل غیراصولی اراضی مرتعی و جنگل به زمین‌های کشاورزی اغلب این مناطق حتی اراضی شمالی استان سمنان تحت تاثیر شدید پدیده بیابان‌زایی قرار گرفته است.

سید حسن میرعماد مدیرکل منابع‌طبیعی و آبخیزداری استان سمنان افزود: این مسئله موجب تخریب و انهدام اکوسیستم‌های طبیعی شده است. نتیجه این اقدام، کاهش تولید بیولوژیک و همچنین ظهور اشکال مختلف تخریب خاک به ویژه فرسایش بادی است. این پدیده در نهایت زیان‌های جبران‌ناپذیری بر جوامع انسانی و محیط زیست منطقه وارد می‌آورد.

وی اضافه کرد: عمده ترین خطرهای بیابانزایی شامل نابودی پوشش گیاهی و منابع تولید علوفه، افزایش روان آب سطحی و خطر سیل و شور شدن اراضی و کاهش حاصل خیزی خاک، فرسایش بادی و افزایش گرد و غبار، نابودی منابع آب و افت سطح آب زیرزمینی می شود.

مدیرکل منابع‌طبیعی و آبخیزداری استان سمنان یادآور شد: در استان سمنان عواملی نظیر نوع اقلیم حاکم، محدودیت‌های کمی و کیفی منابع آب و خاک ، بوته کنی، چرایی بی رویه دام، تغییر کاربردی اراضی، نبود مدیریت صحیح اراضی در افزایش بیابان و تخریب اکوسیستم‌های طبیعی نقش اساسی در بیابانزایی دارند.

میرعماد، اقدامات انجام شده در مقابله با بیابان‌زایی را اقدامات تشویقی در راستای حفظ پوشش گیاهی، شناسایی کانون‌های بحرانی، انجام مطالعات بیابان‌زدایی، انجام طرح‌های نهال‌کاری، کنترل هرزآب برای توسعه پوشش گیاهی در اراضی بیابانی، مطالعه عوامل موثر و مدیریت مناطق بیابانی، تهیه و اجرای طرح‌های پرورشی در تاغ‌زارهای دست کاشت و اجرای طرح‌های تثبیت تپه‌های ماسه‌ای ذکر کرد.