ترکیه و انتخابات سرنوشت‌ساز

به گزارش دویچه وله، همه‌ نظرسنجی‌ها حاکی از آن است که حزب حاکم عدالت و توسعه، بار دیگر در انتخابات پارلمانی ترکیه، به پیروزی قاطعی دست خواهد یافت. این انتخابات روز یکشنبه 12ژوئن برگزار خواهد شد. اهمیت این انتخابات، بیش از آن‌که تعیین نمایندگان مردم باشد، برآورد تناسب قوا برای تصویب قانون اساسی جدید در ترکیه است.

حزب عدالت و توسعه‌ (AKP) رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر ترکیه، از سال 2002 تا کنون در قدرت است. این حزب در انتخابات پیشین (سال 2007)، 47 درصد آرا را از آن خود کرد. اکنون نظرسنجی‌ها برای این حزب، بین 45 تا 50 درصد آرا را پیش‌بینی می‌کنند.

نگاهی به احزاب اپوزیسیون

دومین حزب نیرومند پس از حزب حاکم، حزب سکولار جمهوریت خلق (CHP) است که نظرسنجی‌ها کسب 25 تا 30 درصد آرا را برای آن پیش‌بینی می‌کنند. در پی این دو حزب، حزب راستگرای جنبش ملی‌گرایان (MHP) قرار دارد که میزان آرای آن را 12 تا 15 درصد برآورد می‌کنند. البته این حزب در آستانه‌ انتخابات به دلیل رسوایی‌های جنسی تضعیف شده است.

حزب کردی صلح و آزادی (BDP) برای عبور از مانع ده درصدی و ورود به پارلمان، نامزدهای خود را به صورت مستقل روانه‌ انتخابات کرده است و احتمالا حدود 30 کرسی به دست خواهد آورد. این حزب در حال حاضر تنها حزبی است که علایق کردها را در پارلمان ترکیه نمایندگی می‌کند.

بزرگ‌ترین رقیب حزب کردی (BDP) در مناطق کردنشین، حزب حاکم عدالت و توسعه است که تلاش می‌کند با سیاستی مذهبی و محافظه‌کارانه آرای کردها را جلب کند. پارلمان ترکیه روی هم دارای 550 کرسی نمایندگی است. 50 میلیون ترک فراخوانده شده‌اند که روز یکشنبه آرای خود را به صندوق‌ها بیندازند.

اروپا موضوع کانونی نیست

اگر حزب عدالت و توسعه در انتخابات روز یکشنبه به دو سوم آرا دست یابد و دست‌کم 367 کرسی پارلمان را تصاحب کند، به تنهایی می‌تواند تغییرات مورد نظر خود را وارد قانون اساسی ترکیه کند. اگر حزب عدالت و توسعه به این هدف نرسد، ولی بتواند بیش از 330 کرسی به دست آورد، اگر چه نمی‌تواند تغییر قانون اساسی را فورا در پارلمان تصویب کند، ولی می‌تواند آن را به همه‌پرسی بگذارد.

اردوغان بارها تاکید کرده که می‌خواهد برای تغییر قانون اساسی، به اتحادی فراحزبی دست یابد.

در مبارزات انتخاباتی اخیر، هیچ حزبی درباره‌ اروپا صحبت نکرد. پیوستن به اتحادیه‌ اروپا، پس از سال‌ها تلاش ناکام ترکیه، برای احزاب این کشور دیگر موضوع داغی نیست. اکنون سیاست خارجی ترکیه از اولویت‌های دیگری برخوردار است.

ترکیه این اواخر بیشتر در پی آن است که در حاشیه‌ تحولات سیاسی در کشورهای عربی منطقه که به «بهار عربی» معروف شده، نقش خود را به عنوان قدرت منطقه‌ای تثبیت کند. بیهوده نیست که علی باباجان، معاون اردوغان، اخیرا در استانبول گفت: «نگاه ما اکنون متوجه‌ جای دیگری است».