خوش ییلاق؛ بهاری آن‌سوتر از خشکی کویر

برخی از گون‌ها که در مناطق کوهستانی رشد می‌کنند به گل می‌نشینند و برخی دیگر گل نمی‌دهند و تنها به صورت بوته‌ای رشد می‌کنند که همین گونه گیاهی نیز بسیار ارزشمند است و از جمله در بسیاری از مناطق به‌عنوان سیل‌گیرهای طبیعی، روستاها و مناطق مسکونی پایین‌دست را محافظت می‌کند.

روستاییان این منطقه معتقدند که پوشش گون در این سال‌ها افزایش بیشتری پیدا کرده است، به سبب این‌که پیش از این گیاهان به جهت مصارف سوخت و گرما در فصل‌های سرد سال استفاده می‌شده که هم‌اکنون باتوجه به استفاده از سوخت‌های جایگزین چنین نکته‌ای کمتر مشاهده می‌شود؛ اما هنوز گون‌ها در چنگال چرای بی‌رویه گرفتارند و البته باتوجه به نیاز هر چه بیشتر جوامع شهری به گوشت و سایر محصولات دامی و ضعیف بودن زیرساخت دامداری صنعتی کشور این چراگاه‌های کشور هستند که بیشترین فشار را تحمل می‌کنند و به همین سبب به راحتی قابل مشاهده است که همین چرای بی‌رویه مانند بختکی بر روح بلند کوهستان چنگ انداخته است.

سربالایی تندی را پشت می‌گذاریم، حدود نیم ساعت این سربالایی تند زمان می‌برد و گویی که در برخی شیب‌ها نفس اتوبوس نیز به شماره می‌افتد ولی هنگامی که به بالاترین نقطه می‌رسیم، دیگر گویی همه دنیا زیر پایمان قرار دارد. مسوولان سفر استراحتی یک ربعه اعلام می‌کنند و فرصتی پیش می‌آید برای گشت زدن، عکس انداختن و نفوذ دادن هوای خنک و مطبوع کوهستان به درون ریه‌ها.

صدای تک‌تک دوربین‌ها سکوت کوهستان را می‌شکند، هر چند که تردد پشت سر هم کامیون‌ها مزید بر علت است. نکته دیگری که جلب توجه می‌کند، وجود تعداد زیاد حشرات است که مشخص است به سبب بهار و گرده‌افشانی‌ گل‌ها بر تعدادشان افزوده شده و همین خود دلیلی می‌شود که عطسه امان تعدادی از همراهان و از جمله خودم را ببرد.

اینجا اقتدار، بزرگی و مهربانی خدا را می‌بینی وقتی از پس مه نه چندان غلیظ از این فراز منظره‌ها را مشاهده می‌کنی، باور کنید که واژه‌ها گم می‌شوند، باید این احساس‌ها را تجربه کرد. باید که درست در یک اردیبهشت رویایی بر فراز بالاترین پیچ گردنه خوش ییلاق بایستید و آن‌گاه دامنی از سبزه زیرپایتان گسترده شود تا بتوانید این حس را درک کنید، تا بتوانید بفهمید که دل‌تان چگونه مانند پیچ‌های اتوبوسی که در میان گردنه می‌پیچد و می‌خرامد و به جلو می‌رود، پیچ می‌خورد.

گردنه خوش ییلاق، به جهت زیست بوم حیوانی نیز اهمیت زیادی دارد. از جمله حیواناتی که در این منطقه زندگی می‌کنند می‌توان به خرس و روباه و پلنگ اشاره کرد و البته براساس آنچه که راهنمای تور می‌گوید آخرین ببر مازندران نیز در منطقه شمالی این گردنه و در قسمت استان گلستان شکار شده که البته زمان آن به حدود 4دهه پیش برمی‌گردد و به همین سادگی اسطوره ببر مازندران به تاریخ پیوسته است. مشخص است که عاشقانه به ایران عشق می‌ورزد و از سر همین عشق می‌گوید در هیچ کشوری ببر و پلنگ و شیر همزمان یافت نمی‌شود و ایران تنها کشوری بوده که همزمان هر سه را در دل پر مهر و گسترده خود جای داده بوده و افسوس که هم‌اکنون برای ما نیز از این واقعیت، آرزویی بیش باقی نمانده است.