تخصصی ترین بیمارستان سوانح سوختگی کشور تعطیل شد

از جمله دلایلی که برای تعطیلی بیمارستان توحید به نقل از مسوولان ، در خبرها ذکر شده ، مشکل کمبود بودجه و اعتبارات این بیمارستان است ؛ دکتر ولی الله یمین رئیس بیمارستان سوختگی توحید درباره درآمدها و هزینه های این بیمارستان درددل های زیادی دارد: «بیمارستان توحید از کمکهای دولتی و... بهره ای نمی گیرد و کاملا باید خودگردان باشد، در حالی که به علت قدیمی بودن بنای آن یک چهارم درآمدش صرف بازسازی و سرپا نگه داشتن بیمارستان می شود.
این بیمارستان هنوز سیستم گرمایی مناسب ندارد و نتوانسته ایم سیستم اینجا را گازسوز کنیم و هر ماه درگیر گرفتن مجوز گازوئیل کافی برای بیمارستان هستیم و باید یک پروسه اداری طولانی را طی کنیم تا بتوانیم گازوئیل موردنظر را تهیه کنیم.
به خاطر زمزمه های تعطیلی بیمارستان ، اسفند ماه ناچار شده ام دستور خرید گازوئیل آزاد را بدهم ، این در حالی است که در حال حاضر بیمارستان 30 میلیون تومان به فروشندگان باند و گاز و 300 میلیون تومان به پرسنلش بابت طرح کارانه بدهکار است.
مراکز دارویی یک سال است که به دلیل بدهی های قبلی بدون نقدینگی به ما دارو نمی فروشند، البته طلبهایی هم داریم مثلا از آذر 1382 سازمان تامین اجتماعی ، پرداختی به بیمارستان نداشته. آخرین پرداخت خدمات درمانی هم مربوط به آبان 1382است ، از کمیته امداد هم نه خیلی ولی دو سه ماهی طلب داریم ، ارتش هم یک سال است که به ما بدهکار است.
کمیساری ها هم از جمله جاهایی است که هنوز مطالباتمان را پرداخت نکرده اند مثلا ما بیماران افغانی زیادی داشته ایم که معالجه و مرخص شده اند ولی هزینه های درمانشان پرداخت نشده است ؛ صرف نظر از همه اینها ما بیماران زیادی هم داریم که قادر به پرداخت هزینه های درمان نیستند.
چگونه می شود از کارگران افغانی بدون کارت ، کارتن خواب های کنار خیابان یا کارگران روزمزدی که بعد از سوختن خانواده هایشان هم مشکل معاش پیدا کرده اند و یا کسی که به خاطر ورشکستگی مالی خودسوزی کرده است هزینه درمان گرفت ؛!».
البته بیمارستان سوانح سوختگی توحید تنها بیمارستانی نیست که از سازمان های بیمه گیر طلبکار است اما شاید بیش از هر مرکز دیگری نیاز دارد هر چه زودتر طلبهایش وصول شود.
حتی اگر فرض را بر این بگیریم که بدهی های این بیمارستان چندان مشکل ساز است که نه وزارت بهداشت و درمان ، نه سازمان برنامه و بودجه ، نه دانشگاه علوم پزشکی و نه حتی شهرداری یا سایر نهادهای دولتی هم نتوانند گرهی از این مشکلات باز کنند، طبق این فرض محال (!) بی هیچ توقعی از دولت ، می توان از ملت و افراد خیر کمک خواست ، ولی ادامه حیات بیمارستان سوانح سوختگی توحید تحت هر نام و عنوانی به دلیل نیازی که جامعه به آن دارد، ارزش اندکی توجه ، هزینه و اختصاص بودجه را دارد.

بیماران یا بیمارستان محکوم به مرگ؛!

دکتر محمداسماعیل اکبری معاونت سلامت وزارت بهداشت ، علت تعطیلی این بیمارستان را بالا بودن آمار مرگ و میر آن اعلام کرده است ؛ بیمارستان توحید از جمله بیمارستان هایی است که به زعم ولی الله یمین رئیس بیمارستان و کارکنان آن ، محدودیتی در پذیرش ندارد و هر نوع بیمار سوختگی ، با هر درصدی از سوختگی را می پذیرد، حتی آن جمله از بیمارانی که سوختگی های بالای 90 درصد دارند و امیدی به زنده ماندنشان نیست ؛ بنابراین اصلا بعید نیست در چنین بیمارستانی آمار مرگ و میر بالا باشد.
حداقل توقع این است که وزارت بهداشت و درمان یا دانشگاه علوم پزشکی قبل از تعطیلی کامل این بیمارستان ، آمار دقیقی از مرگ ومیر در این بیمارستان را ارائه کنند. هر چند حتی بالابودن این آمار هم نمی تواند دلیل مناسبی برای تعطیلی بیمارستان باشد؛ وقتی راهکارهایی چون ، آموزش کادر بیمارستان ، تجهیز بیمارستان ، رسیدگی به امور آن و بررسی مشکلات و.... وجود دارد.
این نکته را هم نباید از نظر دور داشت که آیا انتقال همه بیماران سوختگی (و البته بیماران در حال مرگ ) به بیمارستان مطهری (یگانه بیمارستان سوانح سوختگی بعد از این)، آمار مرگ ومیر این بیمارستان را بالا نخواهد برد؛ و تنها بیمارستان سوانح سوختگی پایتخت کشورمان ، آمار مرگ ومیری بالاتر از حدود استانداردهای جهانی پیدا نخواهد کرد؛!

آیا کاربری ها با بنایشان تعریف می شوند؛

ساختمان بیمارستان سوانح سوختگی توحید، قدیمی و کاملا غیراستاندارد است و تاکنون کارکنان این بیمارستان در این بنا و محیط نامناسب به ارائه خدمات پرداخته و مفید بوده اند، به نظر می رسد تعطیلی یک کاربری به خاطر بنای نامناسبش غیرمنطقی ترین راهکاری است که می شود پیدا کرد!
اگر ساختمان فعلی بیمارستان پاسخگوی نیازهای آن نیست و حتی اگر وزارت بهداشت و درمان هم از ساخت وساز یک ساختمان جدید عاجز است ، هنوز امکانات بیمارستانی قابل توجهی در شهر تهران هست که می توان از آنها بهره گرفت ، مثلا در حال حاضر ساختمان بیمارستان لویزان این امکان را می دهد.
یا مگر نه این که بخش اعظمی از بیمارستان سوانح سوختگی از جمله افراد محروم جامعه تحت حمایت تامین اجتماعی هستند؛ این سازمان در شهر تهران بیمارستانی مجهز به نام میلاد دارد که می توان از بخشی از تختها و امکانات بالقوه اش (!) برای انتقال بیمارستان توحید استفاده کرد. یکی دیگر از دلایل تعطیلی این بیمارستان را اجاره بهای آن اعلام کرده اند و این که صاحب ساختمان حکم تخلیه گرفته است.
تجریشی ، صاحب ساختمان ، در این باره می گوید: «این ساحتمان دیگر محل مناسبی برای یک بیمارستان نیست و کاملا از بین رفته.
بخصوص که بیمارستان سوختگی ، آب ریزی فراوان هم برای شستشوی بیماران دارد؛ اما تا امروز همه اجاره های این ساختمان که البته مبلغ بسیار اندکی است ، پرداخته شده و چنانچه یک مرجع قابل اطمینان به صورت رسمی و قانونی تعهد بدهد ظرف مدت مشخصی بیمارستان را تخلیه خواهند کرد، من حاضرم از یک روز تا یک سال هم مهلت بدهم تا بیمارستان را منتقل کنند، کما این که تا به حال هم این مهلت را داده ام.»

آنهایی که هرگز دیده نمی شوند

بیمارستان توحید چیزی حدود 16 نفر پزشک 76 نفر پیراپزشک ؛ تعداد قابل توجهی پرستار و 80 نفر هم پرسنل شرکتی دارد و تعطیلی بیمارستان به بیکاری این 80 نفر خواهد انجامید و کادر درمانی آن نیز چون عموما در استخدام دانشگاه علوم پزشکی ایران و وزارت بهداشت هستند به بیمارستان مطهری ، یافت آباد و سایر بیمارستان های کشور منتقل می شوند.
اما این مساله را نباید فراموش کرد: پرستاری که سالها در اتاق پانسمان بیمارستان سوختگی کار کرده و یا در هر بخش دیگر آن ، امروز صاحب تجربه و دانش قابل توجهی است که این تجربه و دانش در صورت انتقال افراد به یک بیمارستان دیگر، به دلیل تنوع بیمارانی که به بیمارستان های دیگر مراجعه می کنند، مورد بهره برداری قرار نمی گیرد و به هرز می رود.
این قبل از هر چیز به ضرر خود وزارت بهداشت و درمان خواهد بود...

پاسخگویی یا حذف صورت مساله؛

همه دلایلی که مسوولان برای تعطیلی بیمارستان توحید ذکر می کنند، نمی تواند به تعطیلی یک بیمارستان آن هم از نوع تخصصی ، بینجامد.
قبل از هر چیز ضرورتی که در فلسفه وجودی چنین بیمارستانی احساس می شود را باید در نظر گرفت.
این ضرورت قطعا ارزش بسیاری اقدامات را دارد و اگر غیر از این باشد چنانچه شاهدش هستیم ، این توهم ایجاد می شود که دانشگاه علوم پزشکی ایران ساده ترین راه را برای حل مشکلات بیمارستان ، پیدا کرده است و آن هم حذف صورت مساله است.
اما با توجه به تبعات تعطیلی این بیمارستان ، آیا حذف صورت مساله واقعا ساده ترین راه حل است؛

ام البنین دیوسالار مهاجر
<div