پایان ال‌کلاسیکوهای کسالت‌بار

دلیل آن هم نمایش نه‌چندان جالب توجهی است که این دو تیم در مقابل یکدیگر داشتند. رد و بدل شدن تنها 7 گل در این 4 بازی، آن هم در شرایطی که دو تای آن از روی نقطه پنالتی بود، آماری کمتر از 2 گل در هر بازی را برای این 4 ال‌کلاسیکوی متوالی به ثبت رساند. از طرفی در این 4 بازی کمتر شاهد خلق صحنه‌های زیبای فوتبالی و تاکتیک‌های نوین بودیم که شاید دلیل آن را در افکار 2 مربی بزرگ 2 تیم بتوان جویا شد. خوزه مورینیو با همان تاکتیک‌های محافظه‌کارانه‌اش از رئال مادرید، تیمی کم زهر و دفاعی ساخته بود، حتی توپ را هم نمی‌توانست برای چند پاس متوالی نگه دارد.

البته در بازی آخر که مورینیو به دلیل اخراج روی نیمکت رئال مادرید نبود، معلوم شد تاکتیک‌های پپ گواردیولا هم به نمایش یک فوتبال زیبا ختم نمی‌شود. بارسلونایی‌ها که در تمام این 4 بازی نزدیک به 70 درصد مالکیت توپ را در اختیار داشتند، با همین پاسکاری‌های متوالی‌شان، همه را خسته کردند. در همین بازی آخر که سه‌شنبه شب برگزار شد، تمام آن چیزی که از بارسلونای پرستاره دیده شد، پاسکاری بود و بس. در اختیار داشتن مالکیت توپ بدون آن‌که موقعیت خطرناکی روی دروازه رئال مادرید ایجاد شود!

با توجه به کیفیت این 4 ال‌کلاسیکو مطمئنا تا ماه‌ها کسی دلش برای دیدن بازی رئال مادرید و بارسلو نا تنگ نخواهد شد. به‌واقع این دو تیم با نمایش خود دنیای فوتبال را ال‌کلاسیکو زده کردند.

رضا پورعالی / گروه ورزش