روش جاری برای انتخاب نمایندگان مجلس، به هر شهروند دارای حق رای امکان میدهد پس از مشاهده اسامی نامزدهای انتخابی در حوزه محل اقامت خود، فقط در مقابل نام کاندیدای مورد نظر علامت بگذارد. به عبارت دیگر، هر رایدهنده دارای یک رای و برای یک کاندیداست. در روش آرای گزینهای، رایدهنده به تعداد نامزدهای انتخاباتی ثبت شده در حوزه انتخابی خود صاحب رای خواهد بود؛ ولی باید گزینههای خود را روی کارت رایدهی درجهبندی کند. به عبارت دیگر، با گذاردن شمارههای ۱، ۲، ۳ و.... در مقابل اسم هر نامزد انتخاباتی که مایل است به او رای بدهد، درجه اولویت هر گزینه را مشخص کند. تعیین نامزد برنده درهر حوزه انتخابی به شیوه «اکثریت ساده» بسیار ساده است؛ هر کاندیدایی که بیشترین تعداد آرا به اسم او باشد، نماینده منتخب آن حوزه در مجلس عوام خواهد بود و باقی همه بازنده محسوب میشوند. شمارش آرا در روش «آرای گزینهای» قدری پیچیدهتر است، چون دارای عامل جدیدی به نام «تقسیم آرا» نیز هست: هر کاندیدایی که صاحب بیش از نیمی (50+1) از تمام آرای معتبر در هر حوزه باشد، نماینده منتخب مردم و باقی نامزدها بازنده محسوب خواهند شد؛ ولی چنانچه هیچیک از نامزدها به حدنصاب مذکور نرسیده باشند، صاحب کمترین آرای بازنده و از مدار رقابت خارج شده و آرای ریخته شده به نام او، به تناسب آرای موجود، بین باقیماندگان تقسیم خواهد شد. این روند تا زمانی که شمار آرای یکی از کاندیداها از مرز (50+1) بگذرد و برنده شناخته شود، ادامه خواهد داشت.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم