در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
هرزویل همانجایی است که میتوانید کنار طبیعت زیبای روستا، یکی از میراث طبیعی و باشکوه این مرز و بوم را به نظاره بنشینید. سروی بلند بالا، کهنسال، دیدنی و اثری طبیعی که برای حفاظت بیشتر و بهتر، اکنون حصارکشی شده تا از آسیبهای احتمالی در امان بماند.
روستای تاریخی هرزویل در دامنه جنوبی کوههای البرز و شمال شهر منجیل قرار گرفته است. شواهد نشان میدهند که این آبادی طی 2000 سال گذشته چندین بار با خاک یکسان و از نو ساخته شده است. به طوری که امروزه آثار «هرزویلهای قدیم» را روی تپههای اطراف شهرک فعلی میتوان یافت.
در گذشتههای دور، هرزویل به دلیل موقعیت جغرافیایی و استراتژیک خود پناهگاه مردم این منطقه بوده است.
اما سرو تنومند و بزرگ هرزویل، که حالا یک اثر ملی به شمار میرود، قدمتی بیش از هزار سال دارد و ساکنان روستا این درخت را «نظر کرده» میدانند. البته در مورد سن این درخت روایت و نقل قول بسیار است.
به طوریکه در برخی منابع صحبت از ۳۰۰۰ و برخی دیگر سخن از ۱۰۰۰ سال به میان آمده است.
گویا ناصرخسرو 10 قرن پیش سرو هرزویل را دیده و از آن نوشته است، سروی که حدود 27 سال پیش در فهرست آثار ملی و طبیعی ایران به ثبت رسیده است!
امروز این اثر طبیعی ملی در مساحتی بالغ بر 625/0 هکتار قرار گرفته، سروی کهنسال که نامش در سفرنامه ناصر خسرو هم آمده و دارای بیش از 4متر قطر و ارتفاعی نزدیک به 30 متر است.
قدمت و عظمت این درخت و باورهای مذهبی مردم و ساکنان محلی، زمینه بازدید گردشگران را از این اثر با ارزش فراهم آورده است.
امیدواریم شما هم اینبار که به سوی رشت میروید، در ورودی منجیل سر بچرخانید و بهجای تماشای آب سد و آن نیروگاههای بلند بادی که دائم در حال چرخشند، به سوی هرزویل بروید و از این سرو ملی دیدن کنید.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: