محمدجواد محمدیزاده روز گذشته در نخستین نشست مطبوعاتیاش در سال 90 که آن را به ارائه گزارش عملکرد سال 89 و تشریح برنامههای سازمان در سال پیش رو اختصاص داده بود، تاکید کرد که از این پس هر کار توسعهای در کشور در کنار مطالعات فنی، حقوقی و زیستمحیطی باید ارزشگذاری اقتصادی نیز داشته باشد تا مشخص شود اگر مثلا زمینی از دولت گرفته میشود، درختی قطع میشود یا گونههای جانوری تحت تاثیر قرار میگیرند، ارزش اقتصادی این پایههای حیات چقدر بوده است.
البته محمدیزاده در حالی از چنین الزامی سخن میگوید که هنوز سازمان تحت فرمانش ارزش اقتصادی پایههای حیات را مشخص نکرده؛ به طوری که هنوز معلوم نیست که هر درخت چقدر میارزد یا ارزش اقتصادی هر متر مکعب خاک چقدر است. این در شرایطی است که سازمان حفاظت محیطزیست همچنان در حوزه ارزیابیهای زیستمحیطی دچار چالش است و هنوز افکار عمومی سخنان محمد باقر صدوق، معاون محیط طبیعی این سازمان را که تاکید داشت ارزیابیهای زیستمحیطی به دکانی برای کاسبی عدهای تبدیل شده است به خاطر دارد.
البته چنین پیشینهای در کنار قضاوتهای رسانهها هرگز محمدیزاده را به عقبنشینی از مواضعی که سخت به آنها پایبند است، وادار نمیکند، چرا که او دیروز نیز تاکید کرد که سیاست او در قبال تمامی سازمانها و نهادها، سیاستی تعاملی است.
به همین علت وقتی او طرح جامع مدیریت گرد و غبار و کنترل ریزگردها، طرح جامع مدیریت پسماند و طرح جامع کاهش آلودگی هوای 8 کلانشهر در کنار تعیین تکلیف صنایع آلاینده، کاهش 10 درصدی این صنایع، افزایش مراکز پایش آب و طرح پایش و ارزیابی منابع جنگلی کشور را بعلاوه چندین طرح دیگر به عنوان برنامههای امسال سازمان حفاظت محیطزیست معرفی کرد. پس از سوال یکی از خبرنگاران که پرسید این سازمان چطور میخواهد به این حجم از برنامه سر و سامان دهد، باز ترجیح داد از سیاست تعاملیاش حرف بزند.
او گفت: از همان ابتدای ورود به سازمان اعلام کردم که سیاست من تعامل است و نمیخواهم در سازمانها مچگیری کنم بلکه میخواهم آنها را به سازمانهایی محیطزیستی تبدیل کنم. کشور آمریکا هم که قویترین سازمان محیطزیست دنیا را دارد، همین سیاست را دنبال میکند. قبل از ورود من، مشکل سازمان این بود که اگر میخواست دستورالعملی صادر کند، زورش به دستگاهها نمیرسید اما حالا در سایه سیاست تعاملی، دستگاهها تکالیفشان را انجام میدهند برای همین ما نگران اجرای این حجم از طرح و برنامه نیستیم.
محمدیزاده در همین ارتباط به اجرای طرح جامع مدیریت گرد و غبار و کنترل ریزگردها در 20 استان کشور اشاره کرد و درخصوص علت تاخیر در کنترل این ریزگردها گفت: مقابله با بیابانزایی، آموزشهای کارشناسی و هدایت و رهبری طرحها در کشورهای منطقه جزو برنامههای ماست. ضمن این که سازمان متعهد شده تا سالانه در 500 هزار هکتار از اراضی بیابانی، عملیات بیابانزدایی انجام دهد.
وی با اشاره به موانع پیشرفت کار در عراق توضیح داد: مستقر نبودن دولت جدید در عراق، مشکل اصلی ما با این کشور بود اما الان نزدیک به 2 ماه است که وزیر محیط زیست عراق انتخاب شده و حدود یک ماه دیگر در جلسهای که در دمشق برگزار خواهد شد، تکلیف این مساله را مشخص خواهیم کرد. ما اعلام کردهایم که در عراق یک میلیون هکتار و در سوریه 500 هزار هکتار عملیات بیابانزدایی انجام خواهیم داد که امیدواریم قرارداد مربوط به این کار در جلسه دمشق امضا شود و دولت عراق بتواند امنیت کارشناسان ما در عملیات تثبیت شنهای روان این کشور را تضمین کند.
مریم خباز / گروه جامعه
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....