رسیدن به تئاتر ‌خصوصی نیازمند برنامه ‌است

وقتی می‌گوییم تئاتر خصوصی باید هزینه‌هایش را از گیشه تامین کند، خب همین مخاطب است که باید بیاید و بلیت بخرد. البته این به معنای افت هنری کار نیست، بلکه ما اولین اصلی را که سرلوحه کارمان قرار داده‌ایم؛ احترام به مخاطب است. در 2 سال گذشته سعی کرده‌ایم با فراهم آوردن امکانات و فضای مناسب برای جوانان خلاق و خوش‌فکر و دعوت از هنرمندان پیشکسوت و شایسته‌ای که امروز به هر دلیلی کم‌کار یا خارج از گود نشسته‌اند، فضایی متفاوت را پدید آوریم که مورد استقبال هم قرار گرفته است. اجرای نمایش‌هایی با موضوع، سبک و ژانرهای متفاوت، امکان اجرای بلندمدت آثار و تجهیز فنی سالن‌ها از جمله کارهایی بوده که برای جذب مخاطب انجام داده‌ایم.

با تکیه بر هنرمندانی که بخشی از بدنه تئاتر حرفه‌ای ما محسوب می‌شوند، سعی خواهیم کرد آرام آرام از بین گروه‌هایی که وارد حوزه تئاتر خصوصی شده‌اند، 5 الی 10 گروه برتر را انتخاب کرده تا زین پس به عنوان گروه مستقر در تماشاخانه ایرانشهر فعالیت کنند.

در قرارداد با گروه‌های نمایشی، 80 درصد درآمد گیشه را به آنها پرداخت می‌کنیم. در واقع ما سالن را بدون دریافت هیچ وجهی در اختیار آنان قرار می‌دهیم و 20 درصد سهم ما تنها بخشی از هزینه‌های جاری را پوشش می‌دهد.

مطابق آیین‌نامه‌ای که داریم و همه گروه‌ها بر اساس آن قرارداد می‌بندند، اگر نمایشی پس از گذشت 2 هفته نتوانسته باشد برای 40 درصد ظرفیت سالن بلیت فروشی کند، این امکان را طرف اول قرارداد دارد تا اجراها را تعطیل کند. خب این امری طبیعی است که نمی‌توان انتظار داشت نمایشی در سالن خالی روی صحنه برود.

اشتباهی که معمولا با مقوله تئاتر خصوصی گام بر می‌دارد، همین مطلب است. تئاتر خصوصی هرگز به آن معنا نیست که شما در جایی خصوصی فعالیت می‌کنید و نظارتی بر آن نیست! اینجا هم مثل تئاترشهر، اداره کل هنرهای نمایشی وزارت ارشاد وظیفه بررسی و صدور مجوز اجرا را برعهده دارد.

چرا وجود دارد. متاسفانه به این شکل هم هنرمند گیج می‌شود و نمی‌فهمد چه چیزهایی را باید رعایت کند و هم نوعی هرج و مرج در ارزشیابی آثار به وجود می‌آید. اما رفع آن راهی مشخص و معین دارد که اعمال به قانون و مواردی است که شورای عالی انقلاب فرهنگی مشخص کرده است. اگر این موارد نوشته، بندها و تبصره‌های آن مشخص شود و به طور مکتوب در اختیار کارگردان‌ها قرار بگیرد، دیگر اعمال سلیقه نخواهیم داشت. چراکه کارگردان به عنوان یک هنرمند هوشمند هرگز از قانون عدول نکرده و مسوول ممیزی نیز به دلیل آگاهی همگان از قوانین بنابر سلیقه شخصی تصمیم‌گیری نخواهد کرد.

خیر. در روند تأیید یا رد یک اثر نمایشی آیین‌نامه تماشاخانه هیچ نقشی ندارد و همه مراحل آن به طور کامل در انحصار اداره کل هنرهای نمایشی است.

در تماشاخانه ایرانشهر، این گونه تشریفات بی‌فایده و دلسردکننده وجود ندارد. تنها مشکلی که برای متقاضیان اجرای تئاتر در این مکان وجود دارد، برنامه 2 ساله اجراهاست. برای مثال برنامه سالن در سال 1390 به طور کامل پر شده است و اکنون مشغول برنامه‌ریزی برای سال آینده هستیم. گسترش نیافتن فضاهای تئاتری باعث شده تا در کوتاه‌مدت نتوانیم پاسخگوی هنرمندان و مخاطبان باشیم. این مشکل بزرگی است که تنها با یک نگاه ملی و همراهی و همکاری دولت و شهرداری برای احداث سالن‌های متعدد نمایشی قابل حل است.

تماشاخانه ایرانشهر تنها از 20 درصد درآمد گیشه بلیت فروشی و رستوران درآمد کسب می‌کند. تاکنون حتی ریالی از بودجه دولتی صرف این مکان نشده و این از افتخارات ماست. تنها پروژه احداث محل را شهرداری تهران انجام داده است.