سال سقوط، سال فرار

جرقه اعتراضات تونس با خودسوزی یک جوان سبزی‌فروش زده شد تا بن‌علی مجبور شود اول مجلس و دولت را منحل کند و در 24 دی ماه مجبور به‌فرار از کشور شود. از آن به بعد هم مسلما همه از او به عنوان رئیس‌جمهور پیشین تونس یاد کردند! البته آقای بن‌علی در دوران ریاستش بیکار نبوده و ثروت 5 میلیارد دلاری برای خودش جمع و جور کرده بود. سقوط بن علی و آزاد شدن تونس افتادن اولین تکه از یک دومینو بود.

موج اعتراضات در کشورهای عربی و بیش از همه در مصر بالا گرفت. پایه‌های حکومت 30 ساله حسنی مبارک در مدت 18 روز فرو ریخت و در یک همزمانی تاریخی جالب انقلاب مردم مصر در روز 22 بهمن به پیروزی رسید. طومار 2 دیکتاتوری در عرض یک ماه و در زمستان سال 89 پیچیده شد، زمستانی که بر سر دیکتاتورها مشت و شعار بارید، اما داستان هنوز ادامه داشت. نفر بعدی که البته کمی خونخوارتر از 2 نفر دیگر است ژنرال قذافی است. حکمرانی که او را با عینک‌های آفتابی عجیب و غریب و البته کارها و اظهارات عجیبش به یاد می‌آوریم. او پیش‌تر خود را شاه شاهان آفریقا و امیرالمومنین مسلمانان جهان نامیده بود. پس شاید از آدمی با این گونه توهمات می‌شد انتظار داشت که نخواهد به همین راحتی دست از حکومت بر کشور خودش بکشد. مقاومت قذافی برای حفظ پایه‌های حکومتش کار را به درگیری و جنگ در لیبی کشانده است.

آنچه مسلم است پیروز این نبرد هم کسی جز مردم لیبی نخواهد بود البته با هزینه‌ای بیشتر از تونس و مصر، اما این که قذافی آخرین دیکتاتور سرنگون‌شده سال 89 خواهد بود یا اولین در سال بعد، هنوز معلوم نیست.