اکنون که دقیقا یک سال از اشغال عراق می گذرد ، سخنان رایس ، مشاور امنیت ملی امریکا در برابر کمیسیون تحقیقات حادثه یازدهم سپتامبر که درخصوص بررسی اهمال دولت بوش در رویارویی با تهدیدات القاعده برای حمله به شهرهای بزرگ این کشور تشکیل شده است ، نشان داد حمله به عراق برای انحراف افکارعمومی و بنا به تاکید و اصرار رامسفلد و ولفوویتز معاون وی صورت گرفته و برای توجیه آن ، از انباشت سلاحهای کشتارجمعی در زرادخانه تسلیحاتی رژیم صدام به عنوان بهانه و دلیل این حمله استفاده شده است.
کد خبر: ۳۹۰۲۴
این در حالی است که پس از گذشت یک سال از تحقیقات گسترده و یکجانبه کارشناسان فنی امریکایی ، اثری از آن سلاحها یافت نشد و به علاوه پاول وزیر خارجه امریکا رسما اعتراف کرد اطلاعاتی که درخصوص این موضوع به شورای امنیت سازمان ملل ارائه شده ، مخدوش بوده است ! باید در نظر داشت کاخ سفید و طراحان استراتژی جنگی امریکا به دلایلی برای تهاجم به عراق و سرنگونی رژیم این کشور روی آوردند که قابل تعمیم بر هر کشور دیگری است که مخالف نظم سیاسی و هژمونی امریکا در جهان است . به همین دلیل ، موج تقبیح و محکومیت جهانی حمله به عراق نه به دلیل حمایت از رژیم صدام که به دلیل بی اساس بودن آن دلایل صورت پذیرفته است . به عبارت دیگر، واشنگتن نه احساس دشمنی با رژیم صدام می کرد و نه دوستدار ملت عراق است و اکنون پس از گذشت یک سال آشکار شده است این حمله به منظور به چنگ آوردن ثروتهای عظیم نفتی عراق از طریق فروپاشی رژیم متزلزل و تحت محاصره بعث و همچنین تسکین احساسات و هیجانات متلاطم مردم امریکا صورت گرفته است . از طرفی نباید از این موضوع بسادگی گذشت که اعتراف مزبور، تنها در سایه وقوع شکست های پیاپی و غیرقابل تحمل امریکا در عراق و شدت گرفتن انتقادهای گزنده در داخل و خارج امریکا علیه این سیاست جورج بوش انجام گرفت و در واقع مقاومت مردم عراق که اکنون تمامی استان های این کشور را در بر گرفته است ، اثر برگشتی سریعی بر افکار عمومی امریکا و سیاست های داخلی این کشور بر جای گذاشته است . به طوری که تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری در امریکا، برخلاف دوره های مشابه که امریکا درگیر جنگ برون مرزی بود، این امکان را برای رقبای جورج بوش فراهم آورد که وی را به نقص در بینش و کوتاهی در شناخت منافع ملی امریکا متهم کنند بدون این که از اصل «میهن پرستی» که برای امریکایی ها حایز اهمیت فراوانی است ، تخطی نمایند. بی تردید، شورش های جمعی اخیر عراق به منزله آخرین میخی است که بر تابوت سیاست جنگی امریکا در عراق کوبیده خواهد شد و در این میان شدت عمل سربازان امریکایی برای کنترل مجدد شهرهای از دست رفته ، تنها به بر باد رفتن حیثیت و اعتبار واشنگتن و تحمل تلفات افزون تر و تشدید مقاومت مسلمانان عراقی خواهد انجامید.