DNA انسانی کشف شده در سیبری قبلا در آسیا بود

البته هنوز هیچ شواهدی از نحوه به وجود آمدن این پیوند DNA پیدا نشده است و در نتیجه اشتراک DNA موجود در سیبری و ملانژیا را غیرقابل باور کرده است. در طول چند ماه گذشته این دومین گزارش از ژنوم‌های مشترک انسان‌های اولیه است که جهت روشن کردن تاریخ تحول انسانی داده شده است. در ماه می چندین دانشمند اعلام داشتند که DNA انسان‌های نناندرتال را یافته‌اند. این کشف نشان داد که انسان‌های نناندرتال با اقوامی که امروزه در حوزه‌هایی خارج از آفریقا زندگی می‌کنند اشتراک داشته‌اند. دانشمندان بر این باور هستند که این DNA در خاورمیانه و قبل از رسیدن انسان نناندرتال به اوراسیا با DNA اجداد این منطقه آمیخته شده است. کشف این اشتراکات DNA مسیر نوینی را در تحقیقات و رسیدن به یافته‌های بیشتر در این باره می‌گشاید. به نظر دکتر تود دیسوتل از دانشگاه نیویورک این اکتشافات کمک خواهد کرد تا ما بتوانیم منبع اشتراک خصیصه‌های انسانی همچون رنگ چشم و رنگ پوست را بیابیم.

اولین گزارش درباره وجود DNA وابسته انسانی جدید حدود 9 ماه پیش پس از ترمیم DNA گرفته شده از یک استخوان انگشت یافت شده در سیبری انتشار یافت. ژنومی که از این استخوان به دست آمده نشان می‌دهد که دنیسوان‌ها از نظر ژنتیکی به انسان‌های نناندرتال شباهت داشته‌اند. این یافته نشان می‌دهد که هر دوی این DNA‌ها از طریق تنها یکی از اجداد ما به زنجیره تکاملی انسانی متصل گشته و باعث به وجود آمدن انسان‌های امروزی شده است. گذشته از این ژنوم محققان از کشف یک دندان متعلق به گونه دنیسوان خبر داده‌اند. اندازه بزرگ و فرم این دندان با دندان‌های انسان‌های اولیه و نناندرتال متفاوت بوده است. نکته قابل توجه این است که تحقیقات نشان می‌دهد زمان زیست و محل زندگی دنیسوان‌ها و نناندرتال‌ها یکسان بوده است.

متاسفانه استخوان انگشت و دندان یافت شده به دانشمندان هیچ کمکی برای تعیین زمان دقیق سکونت این انسان‌ها نکرده است، ولی حدس دانشمندان بر این است که قدمت این DNA به حدود 30 تا 50 هزار سال پیش باز می‌گردد.

محققان شواهدی مبنی بر این‌که DNA مردم ملانژیا 5 درصد با DNA دنیسوان‌ها اشتراک دارند را یافته‌اند. دیو ریچ، محقق دانشگاه ‌هاروارد درباره میزان این اشتراک اظهار داشته: «در ابتدا گمان می‌کردیم که در آزمایشات، اشتباهی صورت گرفته است ولی پس از انجام دوباره آنها متوجه شدیم که این اشتراک DNA کاملا درست است.»

باستان‌شناسان هنوز موفق به کشف ابزارها، وسایل و حتی محل سکونت این انسان‌ها نگشته‌اند. یکی از دلایل این عدم موفقیت را می‌توان در سیستماتیک نبودن کاوش‌هایی دانست که در آسیا صورت می‌گیرد و برخلاف کاوش‌های صورت گرفته در اروپا برای یافت بقایای انسان‌های نناندرتال جستجوها با موفقیت کامل پیش نمی‌رود.

به عقیده برخی دانشمندان، دنیسوان‌ها گونه جدید کشف نشده وابسته انسانی نیستند، بلکه همان فسیل هستند، ولی با این تفاوت که هیچ محقق و دانشمندی تا به حال موفق به یافتن DNA یک فسیل نشده بود.

ریک پاتن احتمال می‌دهد که اشتراک DNA موجود بین مردم جزیره ملانژیا و انسان‌های دنیسوان به در هم آمیختگی بر نگردد، بلکه تنها بازگشت DNA باشد که در دیگر نمونه‌های انسانی گم شده بود. البته او در انتهای مطلب تاکید می‌دارد که درصد صحیح بودن نظریه دیگر همکاران او مبنی بر پیوستگی و آمیختگی DNA بین این دو بالاتر از هر نظریه دیگری می‌باشد.