شاید همین سخنان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی باعث شد تا اسفندیار رحیممشایی هم در بخشی از سخنانش از نوشتن یک نامه به دبیرکل سازمان ملل متحد خبر دهد.
نامه به دبیر کل سازمان ملل
رحیم مشایی گفت: من به عنوان رئیس کمیسیون فرهنگی دولت درصدد هستم تا نامهای را به بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد بنویسم و در آن نامه از وی بخواهم که زبان فارسی را در کنار دیگر زبانهای مهم امروز جهان در اجلاسیهها و نشستهای مهم جهانی مورد توجه قرار دهند. البته سخنان مشایی تنها به نامهنگاریها محدود نشد و او در بخش دیگری از سخنرانی به نسبت طولانیاش گریزی هم به اسلام و اعراب داشت . رئیس دفتر رئیس جمهور گفت: با ورود اعراب به ایران، اسلام هم آمد، اما همراه با آن عربیت هم آورده شد، اما اگر امروز ایرانی همچنان ایرانی مانده است به برکت همین زبان فارسی است و عجیب اینکه این دو امر تضادی با هم ندارند و زبان فارسی توانست واژگان عربی را به استخدام درآورد و ایرانیان نیز اسلام ناب را به عنوان دین خود برگزیدند.
بدهکاری به فردوسی
رحیممشایی همچنین ایران و تشیع را بدهکار به فردوسی دانست و گفت: این موضوع را من پیش از این در جایی طرح کرده بودم و مباحثی را ایجاد کرده بود، اما من معتقدم که جای پژوهشهای بسیار را میطلبد، چرا که سهم ایرانیان در پاسداشت دریافتهای حقیقی خردمندانه از اسلام بسیار بالاست و بخش عمدهای از آن در مسیر زبان محقق شده است.
در مراسم افتتاح این همایش پیشنهاد دیگری هم مطرح شد و آن ایجاد فرهنگستان مشترک زبان و ادبیات فارسی حداقل میان 3 کشور ایران، تاجیکستان و افغانستان بود که مورد استقبال استادان و حاضران در جلسه قرار گرفت.
مراسم دیروز سخنرانهای دیگری هم داشت از جمله محمدباقر خرمشاد و عباسعلی وفایی که دبیری این همایش را برعهده دارد . وفایی در حاشیه مراسم افتتاحیه در گفتوگو با خبرنگار جامجم از ارسال بیش از 300 مقاله تخصصی توسط استادان ایران و جهان به این همایش خبرداد و گفت: از میان حجم بالای مقالات در 2 روز برپایی همایش تعدادی را برای ارائه انتخاب کردهایم، اما تمام مقالات به صورت کامل در کتابی بزودی منتشر خواهد شد.
او درباره تعداد دقیق حاضران در همایش گفت: 230 استاد زبان و ادبیات فارسی غیرایرانی از بیش از 50 کشور در این همایش شرکت کردهاند و 300 استاد هم از داخل کشور هستند.
سینا علیمحمدی / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم