شرکتکنندگان در این تظاهرات، از دولت آمریکا خواستند تا یا زندانیان گوانتانامو را در داخل خاک آمریکا و از طریق دادگاههای فدرال محاکمه و یا آنها را آزاد کند. پیش از این گمانه زنیهایی در مورد اینکه برخی زندانیان گوانتانامو در خاک آمریکا محاکمه شوند مطرح شده بود، اما برخی از مقامات آمریکا و نمایندگان کنگره با این موضوع مخالفت کردند و آن را تهدیدی علیه امنیت ملی آمریکا برشمردند. یکی از گروههای حقوق بشر در بیانیهای در سالگرد تاسیس زندان گوانتانامو اعلام کرد: تقریبا یک دهه پس از تاسیس این زندان، گوانتانامو همچنان مانعی برای مقابله موثر با تروریسم بوده است. این گروه افزود: اکنون زمان آن فرا رسیده است که کنگره آمریکا با همکاری دولت اوباما، گوانتانامو را تعطیل کند و افرادی که از اتهاماتشان تبرئه شدهاند به کشورهایشان بازگردانده شوند و آنهایی که مستحق محاکمه هستند، محاکمه و مجازات شوند. نکته جالب اینجاست که از میان این 173 نفر، تنها 3 نفر به جنایات جنگی متهم شدهاند. تام پارکر، مدیر امور سیاستگذاری سازمان عفو بینالملل نیز تصریح کرد، ادامه زندانی کردن این افراد زیر پا گذاشتن ارزشهای تعیین شده در قانون اساسی آمریکا و قوانین بینالمللی است. وی این زندان را نماد جهانی برای بیعدالتی و بدرفتاری توصیف کرد. وی افزود: این که شما افرادی را برای مدتی طولانی بدون محاکمه در زندانی نگه دارید، مربوط به دوران قرون وسطی بود. حرف ما در مورد حقوق اصلی بشریت است. رئیس جمهور آمریکا همچنان به ایجاد تغییر وعده میدهد اما هیچ اقدامی در راستای این تغییر انجام نمیشود و دولت اوباما همچنان به حرکت در مسیر یکی از تاریکترین بخشهای تاریخ اخیر آمریکا حرکت میکند. زندان گوانتانامو در 11 ژانویه 2002 با هدف نگه داشتن زندانیان جنگ علیه تروریسم که توسط نیروهای آمریکایی در افغانستان و دیگر کشورهای جهان به دام میافتادند، بازگشایی شد.