خمیازه، واکنش بدن در برابر شرایط نامطلوب تنفسی

در عمل خمیازه کشیدن، قسمت‌های مختلفی از بدن نقش دارند. در این مرحله دهان فرد باز شده و حرکت فک‌ها به شما اجازه می‌دهد تا حجم زیادی از هوا را وارد دهان خود کنید. وقتی هوا را به داخل ریه می‌دمید این حجم از هوای ورودی ریه‌های شما را به طور کامل پر خواهد کرد. به این ترتیب ماهیچه‌های شکمی فشرده و منقبض شده و دیافراگم تحت فشار قرار می‌گیرد. هوای ورودی مجاری ریوی را باز کرده و به این ترتیب حجم هوای ورودی افزایش می‌یابد و پس از آن مقداری از این هوا از طریق بازدم از دهان خارج خواهد شد.

با توجه به آنچه گفته شد بسیاری از دانشمندان و محققان چنین تصور می‌کنند که این مکانیسم زیستی نقش بسیار مهمی در تنظیم مقدار دی‌اکسیدکربن و اکسیژن موجود در خون دارد و این عمل غیر ارادی ازجمله واکنش‌هایی است که از طریق نخاع و مراکز عصبی کنترل می‌شود. از آنجایی که هنگام خستگی شدید تنفس به کندی انجام می‌شود و دستگاه قلبی ـ عروقی در شرایطی قرار دارد که اکسیژن کمتری را وارد ریه‌ها می‌کند شاید بتوان خستگی را عامل مهمی در این واکنش غیر ارادی به شمار آورد. وقتی فردی خمیازه می‌کشد سطح هوشیاری او به میزان قابل‌توجهی افزایش خواهد یافت، چرا که افزایش ناگهانی اکسیژن وارد شده به ریه‌ها موجب افزایش شدت ضربان قلب فرد شده، اکسیژن از طریق رگ‌های خونی وارد مغز شده و دم و بازدم ریه‌ها به وضعیت طبیعی بازمی‌گردد. شاید برایتان جالب باشد بدانید خمیازه کشیدن به عنوان یک واکنش غیر ارادی در افرادی که مبتلا به ام‌اس هستند بیش از دیگر افراد اتفاق می‌افتد.

بنابراین تا زمانی که هنوز پاسخی برای این معماها یافت نشده است هیچ‌گاه تصور نکنید که اگر فردی در مقابل شما خمیازه می‌کشد بشدت خسته است یا از شنیدن صحبت‌های شما احساس خستگی کرده است بلکه بهتر است این طور تصور کنید که بدن او از این طریق بر شرایط نامطلوب ایجاد شده در مکانیسم عملکرد تنفسی غلبه کرده و او را از خطر ابتلا به مشکلات تنفسی نجات داده است.

مریم وکیلی