جهت کسب اطلاعات بیشتر با تلفن... تماس حاصل نمایید و یا به نشانی.... مراجعه کنید.» جملات بالا متن یک آگهی بود که در قالب پیامک روز گذشته به گوشی تلفن همراه من ارسال شد پیامکی که کمی بیشتر از یک آگهی یا پیامک معمولی تامل برانگیز است.
نوشتم تامل برانگیز نه این که برپایی کلاس مولاناشناسی مشکلی داشته باشد اما نکته اینجاست که این روزها در سطح شهر تهران و دیگر شهرها انواع و اقسام کلاسهای مثنوی خوانی و مولاناشناسی به شکل خصوصی و عمومی ، رسمی و غیررسمی در حالی برگزار میشود که بسیاری از آنها بیش از آن که دغدغه ادبیات و الگوسازی اخلاق اسلامی مبتنی بر اشعار مولانا را داشته باشند به سمت ترویج و گسترش خرافات و عرفانهای دروغین چرخش داشتهاند و در بهترین حالت با نیت سودجویی، مطالبی را که به هیچ عنوان ریشه در باورها و نظریات ادبی، هنری و اعتقادی مولانا ندارد به خورد مردم میدهند.
اما در این یک مورد خاص که در بالا به آن اشاره شد ابتدا باید یادآور شد استادی که قرار است در آن موسسه تدریس کند از چهرههای شناخته شده و موجه روزگار ما به شمار میرود و همین حضور و نام این استاد ارجمند کمی بیشتر باعث شگفتی است که چگونه اجازه انتشار چنین تبلیغی را داده است.
برگزارکنندگان این کلاس و دیگر مجموعههای مشابه مبلغ به نسبت قابل توجهی از مردم به بهانه مولاناشناسی دریافت میکنند و سپس مدعی اعطای گواهینامه هم هستند آن هم با تاکید بر هر میزان تحصیلات! چگونه و چه نوع مدرکی یک موسسه خصوصی آن هم برای تدریس و شناخت مولانا به مردم اعطا میکند و اصلا مگر مولانا مدرکبردار است مثلا داشتن مدرک مولاناشناسی چه کاربردی برای شرکتکنندگان در این کلاسها خواهد داشت؟! مولانا را باید خواند و جان کلام و اندیشه او را دریافت و با او تمرین زندگی کرد و درس اخلاق آموخت و پخته شد و به قول خودش:
درنیابد حال پخته، هیچ خام / پس سخن کوتاه باید، والسلام
سینا علی محمدی
گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم