اخبار و حواشی مربوط به این ماجرا را حتما طی هفته گذشته خوانده یا شنیدهاید اما آن چیزی که هنوز دربارهاش به روشنی و با صراحت صحبتی نشده، آینده سینمای ایران پس از این انتخابات است. در مورد اختلاف شدید و گاه لجبازانه دو جریان مهم در مدیریت سینمای ایران طی یک سال اخیر جای هیچ تردیدی نیست؛ حتی اگر جواد شمقدری در گفتوگو با خبرنگاران بگوید که هیچ قهر و دلخوریای در کار نبوده و یا فرهاد توحیدی از لزوم حمایت دولت از خانه سینما بگوید. الان زمانی است که سینما بیش از همیشه به وحدت مدیران و دستاندرکارانش نیاز دارد تا در آرامش کامل به سیر طبیعی خود ادامه دهد. زمان زیادی تا برگزاری بیستونهمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم فجر باقی نمانده است و این جشنواره به لطف آثار شاخصی که در آن حضور دارند، میتواند به ضیافتی باشکوه بدل شود؛ اگر ریشه این اختلافات برای همیشه خشکانده شود.
ضیافت در جشنواره
بانوی شهر (ابراهیم حاتمیکیا)، من مادر هستم (فریدون جیرانی)، خیابانهای آرام (کمال تبریزی)، اسب حیوان نجیبی است (عبدالرضا کاهانی)، خانه پدری (کیانوش عیاری)، جدایی نادر از سیمین (اصغر فرهادی)، سوت پایان (نیکی کریمی)، خاک و آتش (مهدی صباغزاده)، جنوب آسمان (جمال شورجه)، شور شیرین (جواد اردکانی)، اخراجیها 3 (مسعود دهنمکی)، ما سه نفر (مهرداد فرید)، خنده در باران (داریوش فرهنگ)، ملاقات (شاپور قریب، عباس رافعی، هادی مقدمدوست)، چشم (جمیل رستمی)، سعادتآباد (مازیار میری)، آلزایمر (احمدرضا معتمدی)، انتهای خیابان هشتم (علیرضا امینی)، یه حبه قند (رضا میرکریمی)، اسب من (بهرام بهرامیان)، اینجا بدون من (بهرام توکلی)، جرم (مسعود کیمیایی)، همدان (داریوش مهرجویی)، آقا یوسف (علی رفیعی)، پرتقال خونی (سیروس الوند)، پرنسیب (تهمینه میلانی)، ورود آقایان ممنوع (رامبد جوان)، سیزده 59 (سامان سالور)، شب و قسم به دلتنگی (رسول صدرعاملی)، آسمان محبوب (داریوش مهرجویی)، قصه پریا (فریدون جیرانی)، زندگی با چشمان بسته (رسولصدرعاملی) و... فیلمهای مهمی هستند که به احتمال فراوان آنها را در جشنواره فیلم فجر خواهیم دید. با توجه به تاخیر چند روزهای که در زمان برگزاری جشنواره ایجاد شده و نیز با در نظر گرفتن فیلمهایی که از مدتها قبل فیلمبرداریشان به پایان رسیده، انتظار میرود که شاهد یکی از باشکوهترین دورههای جشنواره طی یک دهه اخیر باشیم. در عین حال که این فیلمها میتوانند برای هر تماشاگر یا علاقهمند به فیلمهای سینمایی وسوسهانگیز و خوشحالکننده باشند، باید در انتظار آثار دیگری از فیلمسازان جوانتر و فیلم اولی هم ماند. دقت در اسامی بالا ما را متوجه حضور نسلهای گوناگونی میکند که در این جشنواره شرکت دارند. از داریوش مهرجویی و مسعود کیمیایی گرفته تا فیلمسازان میانه مانند جیرانی، حاتمیکیا، صدرعاملی، معتمدی، تبریزی، عیاری، میلانی و جوانانی چون سالور، جوان، کاهانی و امینی.
امان جلیلیان
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم