تامین نیمی از انرژی الکتریکی دنیا توسط صحرای آفریقا

سرپرست تیم ژاپنی هیدئومی کوینوما از دانشگاه توکیو می‌گوید تاکنون هیچ‌کس از ماسه‌های بیابان به عنوان منبع تولید سیلیس با کیفیت استفاده نکرده است، اما به نظر می‌رسد این انتخابی مناسب و آشکار برای تولید سیلیس با کیفیت مطلوب و مورد نظر باشد.

انرژی تولید شده توسط نیروگاه‌های خورشیدی به شکل جریان مستقیم و به وسیله‌ ابررساناهای دمای بالا توزیع می‌شود. کوینوما معتقد است این فرآیند کارایی بهتری در مقایسه با استفاده از جریان متناوب دارد. او پیش‌بینی می‌کند که نیاز به شبکه‌ عظیمی از رشته‌های ابرسرد جریان مستقیم ولتاژ بالاست که بتواند 100 گیگاوات انرژی الکتریکی مورد انتظار را حداقل در فاصله‌ 500 کیلومتری انتقال دهند. کوینوما می‌گوید: حتی اگر قرار باشد رشته‌های ابررسانا با مایع نیتروژن خنک شوند باز از لحاظ هزینه مشکلی به وجود نمی‌آید. ابررساناهای دمای بالا می‌توانند در دمای حدود 240 درجه سانتی‌گراد هم کار کنند.

این پروژه که کوینوما نام سوپرآپولو به آن داده است بخشی از پروژه‌ تحقیقاتی بین‌المللی است که توسط آژانس علوم و تکنولوژی ژاپن JST و آژانس همکاری بین‌المللی ژاپن JICA انجام می‌شود. محققان امیدوارند بر مشکلات زیادی از جمله توفان‌های مکرر شن، نیاز به استفاده از نیتروژن به منظور خنک کردن کابل‌ها، قرار دادن کابل‌ها زیر ماسه‌ها برای کمینه کردن نوسانات دما و بسیاری از مشکلات دیگر غلبه کنند. یکی از اهداف این پروژه بررسی عملی بودن آن و همچنین تربیت مهندسان و متخصصان آفریقایی و کارآموزی به آنها بوده است.

از دیگر اهداف پروژه، تحت کنترل درآوردن انرژی خورشیدی فراوانی است که در صحرای آفریقا وجود دارد.