آنچنان که گری یانگ، از کارکنان واحد روابط عمومی نیروهای بینالمللی (ISAF) میگوید از بین صدها پایگاه نظامی در افغانستان حدود 70درصد قابلیت میزبانی یک گردان (بین 500 تا یکهزار نفر)، 20درصد قابلیت میزبانی نزدیک به یک گردان (3 هزار نیرو) و مابقی دارای امکانات کافی برای میزبانی نیروهایی بزرگتر هستند. این اطلاعات چندان هم دقیق نیست چون به گفته یانگ، ایساف معمولا در امور مربوط به احداث پایگاههای نظامی و ارتقای آنها دخالت نمیکند و آماری هم پیرامون هزینههای مرتبط در اختیار ندارد.
سرگرد کنث دائود، مدیر واحد لجستیک فرماندهی کل ارتش آمریکا که به مدت 3 سال و تا ژوئن سالجاری عهدهدار این سمت بود طی نوشتاری در نشریه داخلی این واحد به تشریح برنامههای عمرانی و توسعه نیروهای آمریکایی در افغانستان طی یک سال آتی پرداخت.
بر اساس اظهارات دائود این برنامه ساخت 4 باند پروازی جدید در نقاط مختلف افغانستان با امکاناتی چون جایگاههای توقف برای 8 هواپیمای ترابری سنگین، 24 فروند هواپیمای پشتیبانی هوایی، 26 فروند هواپیمای جاسوسی و شناسایی را در برمیگیرد. علاوه بر آن قرار است 12 پایگاه عملیاتی جدید احداث شده و 18 پایگاه موجود گسترش یابند. با وجود آن که دائود در نوشتار خود به ارائه حداقل اطلاعات پیرامون این طرحها بسنده کرده لیکن کنار هم قرار دادن مواردی چون اسناد مناقصههای برگزار شده در بخشهای مختلف ارتش آمریکا در افغانستان، یگان مهندسی ارتش و شرکتهای پیمانکار طرف قرارداد ارتش تصویر روشنتری را نمایان میسازد.
«آمریکا در حال پرداختن هزینهای گزاف برای ساخت پایگاههای گرانقیمت کوچک و بزرگی در افغانستان است که بعید به نظر میرسد به این زودیها قصد ترککردنشان را داشته باشد.»
منبع: آسیاتایمز / ترجمه: رضا سادات
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم