داستان مارادونا و فوتبال ایران

حدودا یک ماه به آغاز جام ملت‌های آسیا مانده است، اما از قول کمتر کسی در مورد احتمال قهرمانی ایران در دوحه شنیده می‌شود. بلکه همه می‌خواهند بدانند چه کسی پس از پایان این رقابت‌ها به جای قطبی روی نیمکت تیم ملی خواهد نشست!

یک روز صحبت از زین‌الدین زیدان فرانسوی است، فردایش از گزینه‌های ترکیه‌ای صحبت به میان می‌آید و نام‌هایی چون فاتح تریم و مصطفی دنیزلی مطرح می‌شود و حالا هم مارادونا تیتر اول روزنامه‌هاست.

وقتی نام مارادونا به میان می‌آید طبیعی است که دیگر گزینه‌ها نزد افکار عمومی مقبولیتی چون او نداشته باشند. این ستاره بی‌بدیل فوتبال از جهات دیگری هم با ما ایرانی‌ها قرابت دارد. در بهمن سال 86 بود که مارادونا پیراهن شماره 10 معروفش را امضا کرد و در پایان دیدار رئیس‌جمهور کشورمان با سفیران و روسای نمایندگی‌های جمهوری اسلامی ایران در منطقه آمریکای لاتین، از طریق رئیس دفتر نمایندگی ایران در آرژانتین به محمود احمدی‌نژاد رساند.

2 ماه پس از آن و در روزهای آغازین سال 87 بود که احمدی‌نژاد پیامی با این مضمون برای مارادونا نوشت که؛ مردم ایران همواره حرکت‌های آزادی‌خواهانه ملت‌های آمریکای لاتین علیه استبداد و نظام سلطه را ارج نهاده‌اند.

پیامی که با این جمله به پایان ‌رسید: «از خدای متعال برای جنابعالی که فرد پرآوازه‌ای هستید توفیق خدمت به ملت بزرگ آرژانتین، و برای ملت‌های آمریکای لاتین بویژه آرژانتین، پیروزی، پیشرفت و موفقیت مسالت دارم.»

مارادونا همان زمان که پیراهنش را به احمدی‌نژاد هدیه کرد درخواست دیدار با رئیس‌جمهور ایران را به عنوان فردی با جرات، عدالتخواه و مردمی مطرح کرده بود و البته 2 سال پس از آن و در جریان بازی‌های جام‌جهانی 2010 نیز این علاقه را با نصب تصویر احمدی‌نژاد در اتاقش در کنار تصاویر رائول و فیدل کاسترو رهبران کوبا سیمون بولیوار رهبر مبارزان آزادیبخش آمریکای‌جنوبی، هوگو چاوز، اوو مورالس رئیس‌جمهور بولیوی و دانیل اورتگا رئیس‌جمهوری نیکاراگوئه اثبات کرد. ز همان روزها بود که رسانه‌های ایران از مارادونا به عنوان هدیه ویژه احمدی‌نژاد برای تیم ملی یاد کردند. اما آیا این اتفاق خواهد افتاد؟ از مصاحبه‌هایی که اخیرا از مارادونا در رسانه‌های خارجی به چاپ رسیده، خلاف این موضوع استنباط می‌شود. او چندی پیش و در سفر خیریه 10 روزه‌اش به کشور چین با صراحت گفت هدایت هیچ یک از تیم‌های آسیایی را برعهده نخواهد گرفت. 3 روز پیش هم این جمله از مارادونا تیتر یک بسیاری از روزنامه‌های خارجی بود که؛ «می‌میرم برای مربیگری در بوکاجونیورز!» مارادونا با این جمله علاقه‌اش را برای نشستن روی نیمکت این تیم مطرح آرژانتینی اعلام کرد تا خیلی‌ها از هم‌اکنون او را سرمربی بعدی بوکا بدانند. با این وجود دیروز و در مراسم تجلیل از ورزشکاران، احمدی‌نژاد در پاسخ به سوال خبرنگاران مبنی بر حضور مارادونا در ایران و همکاری با فوتبال کشورمان تاکید کرد: «مارادونا به ایران می‌آید اما با تاخیر.»

رئیس جمهور در پاسخ به سوالی مبنی بر این‌که آیا مارادونا به عنوان سرمربی تیم ملی به ایران سفر می‌کند تنها به نشانه تایید سرش را تکان داد.

این‌که مارادونا با آن خصایص اخلاقی یا بهتر است بگوییم غیراخلاقی معروفش، تا چه حد می‌تواند به فوتبال ملی ما کمک کند، سوال مهمی است که پاسخ‌های مبهمی برای آن وجود دارد.

رضا پورعالی
گروه ورزش