میگویند شما از بازیگرانی هستید که بسیار باوسواس به سمت یک نقش میروند و از این نظر بسیار گزیدهکار هستید. چرا؟
همین طور است. همیشه سعی کردهام کارهایم را انتخاب کنم و کمتر کاری را با اکراه انجام دادهام. چون دوست دارم بعدها که به کارهایم نگاه میکنم از آنها راضی باشم.
معیارتان برای انتخاب یک نقش چیست؟ و نسبت به گذشته چقدر تغییر کرده است؟
نسبت به گذشته که تغییر کرده است، چون هم تجربههایم بیشتر شده و هم چیزهای زیادی آموختهام. به هر حال کارگردان و عوامل سازنده برایم مهم هستند؛ این که قرار است جلوی دوربین چه کارگردانی بروم و همین طور چه افرادی کار را جلو میبرند.
فیلمنامه چطور؟ برایتان اهمیتی دارد؟
بله، ولی متاسفانه درحال حاضر بیشتر فیلمنامهها در وهله اول آماده نیستند و در حین کار نوشته میشوند و به دست بازیگر میرسد که در این صورت انتخاب هم برای بازیگران مشکل میشود، چرا که واقعا این جوری کار کردن یک نوع ریسککردن است ولی به نظر من اگر کارگردان خوب باشد حتما میداند که چطور قصه را پیش ببرد.
چگونه با نقشهایتان روبهرو میشوید؟
در ارتباط با نقشهایم مشکل چندانی ندارم و خیلی زود میتوانم خودم را در قالب نقش پیشنهادی دربیاورم.
برویم سراغ ساختمان 85. چطور به جمع این گروه پیوستید؟
از سوی حسین فلاح (دستیار آقای فخیمزاده) این نقش به من پیشنهاد شد. فیلمنامه را به رغم این که کامل نبود، خواندم. به هر حال از آنجا که دوست داشتم با آقای فخیمزاده کار کنم این نقش، یعنی فخری را پذیرفتم.
کار با آقای فخیمزاده چطور بود؟
عالی بود. واقعا کارکردن با ایشان مثل آموزش در کلاس درس است. او خیلی خوب کارش را بلد است و روی همه چیز اشراف دارد.
فکر میکنید نقش فخری در نهایت همان چیزی شد که فکر میکردید؟
من همه تلاشم را در ارتباط با کل نقشهایم میکنم. خب فخری هم مستثنا نبود. ضمن این که آقای فخیمزاده راهنمای بسیار خوبی برایم بودند. برای همین خیلی زود توانستم به فخری برسم و او را در خودم پیدا کنم.
اساسا فکر میکنید قصه ساختمان 85 و آدمهای آن قابل باور است؟ انگار همه آدمهای بد در یک جا دور هم جمع شدهاند.
بله، به نظر من قابل باور است، چون از اینگونه آدمها در اطراف ما زیاد وجود دارد، ولی ما آنها را نمیبینیم. در ضمن معتقدم هر قصهای که ساخته میشود حتما مصداقی داشته است. ساختمان 85 را هم یک عده شریک و دوست با هم ساختهاند که هر کدام خانوادهاش را با خود آورده است. از این رو، این ساختمان خیلی دور از ذهن نیست.
پس خودتان قصه را دوست داشتید؟
بله. برای اولینبار هم بود که در یک سریال پلیسی ـ جنایی ایفای نقش میکردم و از این نظر برایم بسیار جذاب بود.
خودتان اهل مطالعه کتابهای پلیسی و جنایی هستید؟
نوجوان که بودم اینگونه کتابها را بسیار میخواندم و دوست داشتم، ولی الان بیشتر به کتابهای تاریخی و دینی علاقهمندم و همینطور تاریخ ایران که بسیار خواندنی است.
فکر میکنید مخاطبان هم توانستهاند مجذوب ساختمان 85 شوند یا صرفا از سر عادت بیننده آن هستند؟
فکر میکنم این سریال توانسته مخاطبانش را جذب کند، چرا که هم کشش خوبی دارد و هم چون پلیسی و جنایی است، میتواند ارتباط برقرار کند. به هر حال بینندگان ما حس کنجکاوی و پیگیری بالایی دارند و از این نظر کارهای پرحوادث و عجیب و غریب را دوست دارند.
وقتی قرار است ایفاگر نقشی باشید، چقدر به قضاوت مخاطبتان در آینده فکر میکنید؟
خب، مخاطب برایم بسیار اهمیت دارد، زیرا اوست که نمره قبولی را میدهد. اگر کاری را که در آن بازی کردهام مورد پسند قرار بگیرد، یعنی این که من توانستهام نقشم را خوب بازی کنم و اگر عکس این اتفاق بیفتد، لابد نتوانستهام آن طور که باید با نقشم ارتباط برقرار کنم.
خودتان بیشتر مایلید در چه نوع نقشهایی ظاهر شوید. در واقع چه نوع نقشهایی برایتان وسوسهبرانگیز است؟
برای من همه کاراکترها جالب و جذاب هستند و دوست دارم در همه نوع نقشی خودم را محک بزنم و این ریسککردن را دوست دارم.
فکر میکنید مخاطب شما به واسطه کدام یک از نقشهایتان بیشتر شما را میشناسد؟
فکر میکنم با فیلمهای توفیق اجباری، دختر ایرونی و همین طور سریال قلب یخی.
راست میگویند فخیمزاده بسیار کارگردان سختگیری است. این مساله چقدر شامل حال شما شد؟
بله، ایشان سختگیر است اما سختگیریشان در جهت بهبود کار است و تنها یک ژست نیست برای همین هم بیشتر کارهایشان به دل مخاطب نشسته است.
در این سریال به غیر از نقش خودتان با کدام یک از نقشهای دیگر ارتباط برقرار کردید و آن را دوست داشتید؟
نقش خانم نونهالی را در این کار بسیار دوست داشتم و معتقدم که ایشان هم بخوبی از عهده این نقش برآمده است.
چرا؟
چون او یک زن خاص است و اساسا این گونه نقشها جای کار زیادی دارد و همین طور ایفای آن بسیار دشوار است.
فکر میکنید زنهای تبهکار آن هم با این شرایط چقدر مابهازای بیرونی دارند؟
بسیار زیاد. گفتم این گونه شخصیتها در کنار ما زیادند ولی ما آنها را نمیبینیم و کمتر باورشان میکنیم.
شما در سینما هم فعالیت میکنید. آیا بازی در سینما و تلویزیون برایتان تفاوت دارد؟
خیر، من کار در تلویزیون و سینما را به یک اندازه دوست دارم و مهم برای من یک کار حرفهای با شرایط خوب است، حال چه در سینما باشد و چه در تلویزیون.
شما نقش کوتاه هم زیاد بازی کردهاید. فکر میکنم از این نظر بلندی یا کوتاهی نقش برایتان اهمیتی نداشته باشد؟
بله، من نقشهای کوتاه زیاد کار کردهام. فکر میکنم متفاوتترین آنها هم در فیلم «عینک دودی» بود که نقش یک زن دیوانه را بازی میکردم که شوهرش را کتک میزد. در سریال «وفا» هم همین طور بود که نقش یک دزد را بازی میکردم. اگرچه حضور بلندی نداشت اما تاثیرگذار بود. اساسا این که نقش کوتاه باشد یا بلند برایم تفاوت چندانی ندارد. مهم این است که نقش ماندگار باشد و به لحاظ ویژگیهایش این قابلیت را داشته باشد که در ذهن مخاطب بماند.
خودتان مخاطب تلویزیون هستید؟
بله، بخصوص در تنهاییام بیشتر آن را میبینم.
اگر بخواهید ساختمان 85 را در یک جمله تعریف کنید، چه خواهید گفت؟
مثل همه کارهای آقای فخیمزاده عالی است و ماندگار خواهد شد.
اگر روزی خودتان در ساختمان 85 گیر بیفتید چه خواهید کرد؟
چه سوال جالبی. چون یک دفعه پرسیدید نمیتوانم پاسخ دهم. ولی حتما یک راه فراری پیدا میکنم.
و سوال آخر این که تعاملتان با سایر بازیگران در این سریال چطور بود؟
همه دوستان خوب بودند و فضای پشت صحنه هم مطلوب بود. چرا که یک کارگردان حرفهای کار را جلو میبرد و هدایت میکرد. به هر حال از همکاری با همه دوستان لذت بردم و خاطره خوب و خوشی از این سریال برایم ماند.
محبوبه ریاستی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم