رادیو ، رسانه همراه و امید آفرین

به ‌جرات می‌توان گفت رادیو به عنوان یکی از قدیمی‌ترین رسانه‌های جمعی در طول سال ‌های بعد از اختراع و راه‌اندازی ، به دلیل ناطق بودن، منعطف بودن، ارزان بودن و در دسترس بودن ، گوی سبقت را از دیگر رسانه‌ها ربوده است.

رادیو برنامه‌های تولیدی متنوعی در بخش‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، دینی، سلامت و... به مخاطبان ارائه می‌کند و در این برنامه‌ها موضوعات و مباحث مختلفی را با نقد سازنده و مثبت مورد بررسی قرار می‌دهد.

در گذشته رویکرد رادیو به مخاطب، رویکردی تجویزی بود، یعنی فقط با مخاطب خود صحبت می‌کرد؛ ولی بتدریج این رسانه، به نیازهای فردی و اجتماعی توجه نشان داد و سعی کرد در کلام خود، مصالح مردم و نیازهای آنان را با هم ترکیب کند و در نظر بگیرد.

رادیو از سال پیش، استراتژی جدیدی برای خود تعریف کرد تا مبتنی بر آن، مخاطب جدید برای خود جذب کند، برهمین اساس توجه بیشتر به ذائقه مخاطب و نیازهای او دارد.به عبارت دیگر، رادیویی‌ها با مهندسی پیام سعی در امیدآفرینی و آگاهی‌بخشی در تمام امور دارند. آنها بخوبی می‌دانند که در حال حاضر بیشتر مخاطبان، یک تلفن همراه دارند که مجهز به گیرنده رادیوست و برهمین اساس تلاش دارند همراه خوبی باشند.

در ایران 19 کانال رادیویی سراسری داریم که بعضی از آنها 24 ساعته‌اند. علاوه بر شبکه‌هایی که عموم مردم، مخاطب آن هستند ؛ مثل رادیو قرآن که رسانه‌ای عمومی برای مخاطبان عام و علاقه‌مند به قرآن کریم است، رادیوهای اختصاصی هم هستند که یا گروه اجتماعی خاصی موردنظرشان است، مانند رادیو جوان که مخاطب آن جوانان، نوجوانان و حتی کودکانند یا موضوعی خاص را مورد توجه قرار می‌دهند، مثل رادیو سلامت، تجارت، معارف و... به این ترتیب مخاطب از رادیو تاثیر می‌پذیرد و تاثیر آن هم کم نیست؛ اما باید دقت کرد که مخاطب منفعل نیست و همزمان با فعالیت خود، محتوای پیام را دریافت می‌کند و این مهم باید در تولید برنامه‌ها لحاظ شود.

رضا رضایی 
مدیر روابط عمومی رادیو