در مساله فروشنده دورهگرد باید کوتاهترین مسیر به گونهای انتخاب شود تا به زنبور عسل اجازه دهد که در این مسیر به تمام محلهای مورد نظر هم سرکشی کند.
کامپیوترها این مساله را با مقایسه طول تمامی مسیرهای ممکن و انتخاب کوتاهترین راه، حل میکنند، اما زنبورهای عسل بدون محاسبات و کمک کامپیوتر این مساله را با مغز خود که حجمی به اندازه تخم یک گیاه دارد حل میکنند.
پروفسور «لارس چیتکا» از دانشکده زیستشناسی دانشگاه کوئین ماری میگوید: زنبورهای عسل در مسیرشان باید صدها گل را به گونهای به هم مرتبط سازند که مسیر پروازشان به حداقل مسافت ممکن برسد و سپس به راحتی مسیر بازگشت به خانه را پیدا کنند.
با داشتن مغزی به اندازه سر سنجاق این کار کوچک به نظر نمیرسد. به راستی چنین مسالههایی شاید کامپیوترهای سریع و قدرتمند را روزها به خود مشغول کند.
شاید مطالعه چگونگی انجام چنین امور چالشبرانگیزی توسط زنبورها به ما این اجازه را بدهد تا کوچکترین مدارات عصبی لازم برای حل مسائل پیچیده را تشخیص دهیم.
محققان توسط گلهای مصنوعی کنترل شده کامپیوتری بررسی کردند که آیا زنبورها قادرند دوباره به همان ترتیبی که گلها را کشف کردهاند مسیرشان را بپیمایند و آیا قادر به یافتن کوتاهترین مسیر هستند یا خیر؟
نتایج نشان داد پس از کاوش کردن (جستجوی) موقعیت گلها زنبورها به سرعت میفهمیدند که کوتاهترین مسیر کدام است.
همچنان که درک ما در مورد چگونگی حرکت زنبورها در اطراف گلهای وحشی و گیاهان گردهافشان روز به روز بیشتر میشود، این تحقیقات نیز میتواند کاربردهای دیگری در زندگی ما داشته باشد. سبک زندگی ما براساس شبکههایی مانند جادهها و شبکههای شهری، جریان اطلاعات در شبکه اینترنت و زنجیرهای منابع شغلی برقرار است. با درک چگونگی حل این مساله توسط زنبورها با چنین مغز کوچکی ما میتوانیم مدیریت روزمرهای چنین شبکههایی را بدون نیاز به صرف زمانهای زیاد توسط کامپیوترها ارتقا دهیم.
Physorg / مترجم: آتنا حسنآبادی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم