اگرچه در گذشته بازیهای کامپیوتری که به آنها بازیهای ویدئویی هم گفته میشود، تنها روی سیستمهای محدودی قابل اجرا بودند، اما امروزه بازیهای جدیدی به بازار عرضه شده است که روی تمام سیستمهای الکترونیکی نظیر کنترل بازی، کامپیوترهای شخصی و حتی گوشیهای تلفن همراه نیز قابل اجرا هستند. ایده ساخت بازیهای کامپیوتری نخستین بار توسط توماس گلداسمیت جونیور و دوستش استل ریمن و در سال 1947 میلادی مطرح شد. آنها سیستمی را به عنوان ماشین سرگرمی طراحی کرده بودند که از یک نمایشگر رادار و یک لامپ اشعه کاتدی تشکیل شده بود. فردی که برای بازی پشت این ماشین سرگرمی قرار میگرفت، با استفاده از کلید دستگاه، نقطهای را که به عنوان گلوله روی نمایشگر مشخص شده بود، به طرف هدف مشخصی پرتاب میکرد.این دستگاه در سال 1948 به عنوان نخستین سیستم اجرای بازیهای ویدئویی به ثبت رسید. پس از آن ویلیام هیگینبوتهم در سال 1952 بازی جدید تنیس دو نفره را طراحی کرد که میتوان آن را یکی از موفقترین و پرطرفدارترین بازیهای کامپیوتری دهه 1950 میلادی به شمار آورد.
اما بسیاری بر این باورند که ساخت بازیهای کامپیوتری از اوایل دهه 1960 میلادی آغاز شد. سال 1962 استیو مراسل که از دانشجویان دانشگاه MIT بود، با همکاری 2 دوست دیگرش نخستین بازی کامپیوتری را به نام جنگ فضایی یا همان Space war به بازار عرضه کرد. در این بازی که در حقیقت روایت داستانی درباره یک سفینه جنگی بود 2 بازیکن تا زمانی که همدیگر را نابود کنند، با هم میجنگیدند. سرانجام در سال 1971 نخستین بازی کامپیوتری به بازار عرضه شد. اما ویژگی مهم این بازیها در مقایسه با بازیهای کامپیوتری که امروزه به بازار عرضه میشوند، این بود که بازیکنان برای اجرای این بازی باید به داخل دستگاهی که قابلیت اجرای این بازی را داشت، سکه میانداختند.
دراین دستگاهها از یک تلویزیون معمولی به عنوان صفحه نمایش بازی استفاده میشد. اما از آنجا که امکان
در اختیار داشتن این دستگاهها برای کاربران خانگی وجود نداشت، سال 1972 اولین کنسول خانگی برای اجرای بازیهای کامپیوتری طراحی و ساخته شد که سر و صدای زیادی را در میان مخاطبان این بازیها به راه انداخت و با استقبال چشمگیری مواجه شد. پس از آن، شرکت Atari که ازجمله موفقترین شرکتها در پایهگذاری صنعت بازیهای کامپیوتری محسوب میشود، بازی معروف خود به نام Pong را به بازار عرضه کرد.
مریم وکیلی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم